پایان نامه با کلید واژگان عدم تقارن

دادند (شمای۱-۶) [۱۱].
شمای ۱-۶
سنتز بنزو کرومن ها:
در سال ۲۰۱۱ دماوندی و همکارانش طی واکنشی تک ظرف، روشی ساده و آسان را برای سنتز مشتقات ۱،۳-دی آریل-H3-بنزو[ƒ]کرومن ها ۳۸ ارائه دادند. این مشتقات از واکنشی تراکمی بین نفتول ها ۳۶، آلدهیدهای آروماتیک ۳۳ و استوفنون (۳۷) در حضور فریک هیدروژن سولفات به عنوان کاتالیزگر سنتز شدند (شمای۱-۷)[۱۲].
شمای ۱-۷
سنتز کرومن های حاوی گوگرد:
در سال ۲۰۱۱، رامش۱۷ و همکارانش مشتقات ۲-(تیو فنیل)متیل کرومن ها (۴۲و۴۱) را از واکنش ۲-برمو متیل کرومن ها ۳۹ که با رفلاکس ۲-متیل کرومن ۴۰ به همراه N-برمو سوکسین ایمید در تترا کلرید کربن تهیه شده اند، را سنتز کردند (شمای۱-۸) [۱۳].
شمای ۱-۸
سنتز استریل کرومن ها:
در سال ۲۰۰۹، مان۱۸ و همکارانش از رفلاکس ۱-(‘۵-استامیدو-‘۲-هیدروکسی فنیل)-۳-آریل-۱،۳-دی کتون ها (۴۳) در استیک انیدرید در حضور سدیم استات بی آب برای تهیه ی ۶-استامیدو-۳-آریل-۲-متیل کرومن ها ۴۴ استفاده کردند. این کرومن ها در تراکم با آریل آلدهیدها در حضور سدیم اتوکسید در اتانول ۶-استامیدو-۳-آریل-۲-استریل کرومن ها ۴۵ را به دست می دهند (شمای۱-۹) [۱۴].
شمای ۱-۹
سنتز آریل کرومن ها:
در سال ۲۰۱۰، فرومدی۱۹ و همکارانش، سری جدید از ۲-آمینو-۴-آریل-۳-سیانو-۷-(دی متیل آمینو)- H4-کرومن ها ۴۷ را از واکنش تراکمی ۳-(دی متیل آمینو)فنول (۴۶)، یک آلدهید آروماتیک ۳۳ و مالونونیتریل (۱۶) در اتانول حاوی پی پیریدین سنتز کردند (شمای۱-۱۰) [۱۵].
شمای ۱-۱۰
سنتز تترا هیدرو بنزو پیران ها:
در سال ۲۰۱۲، دکامین۲۰ و همکارانش روشی کارآمد و مناسب را برای سنتز مشتقات ۲-آمینو-H4-تتراهیدروبنزو[b]پیران ها ۴۸ در واکنشی تک ظرف، تراکمی و سه جزئی شامل آلدهیدهای آروماتیک مختلف ۳۳، مالونونیتریل (۱۶) و دی مدون (۱۷) در حضور پتاسیم فتالیمید-N-اکسید(POPINO)، به عنوان یک کاتالیزگر آلی جدید در حلال آب را ارائه کردند (شمای۱-۱۱) [۱۶].
شمای ۱-۱۱
سنتز آمینو کرومن ها با استفاده از باز یونی:
خوخوانی۲۱ و همکارانش در سال ۲۰۱۳، از واکنش اورسینول۲۲ (۴۹)، بنزآلدهیدهای استخلاف شده با مالونونیتریل ۵۰ و اتیل سیانو استات ۵۱ در حضور باز یونی کربنات پتاسیم بی آب و حلال اتانول، مشتقات ۲-آمینو-۲-سیانوکرومن ۵۲ و مشتقات ۲-آمینو-۳-کربوکسیلات کرومن ۵۳ را سنتز کردند (شمای۱-۱۲) [۱۷].
شمای ۱-۱۲
سنتز مشتقات پیرانوپیریدین ها:
در سال ۲۰۱۰، ناند سینگ۲۳ و همکارانش از واکنش تراکمی حلقوی ۲-آمینو-۳-سیانو-H4-کرومن ها ۵۵ و سیکلو هگزانون (۵۶) در حضور کلرید آلومینیوم تحت تابش ریز موج، مشتقات پیرانو[۳،۲-b]پیریدین ها ۵۷ را سنتز کردند. H4-کرومن ابتدایی نیز از واکنش تک ظرف در حضور کاتالیزگر DBU و تحت تابش ریز موج از تراکم رزورسینول (۵۴)، مالونونیتریل (۱۶) و آلدهیدهای آروماتیک ۳۳ به دست آمد (شمای۱-۱۳) [۱۸].
شمای ۱-۱۳
سنتز سبز H4-کرومن ها در حلال آبی:
صفری و همکارانش در سال ۲۰۱۲، واکنشی سه جزئی و تک ظرف بین آلدهیدهای آروماتیک ۳۳، مالونونیتریل ۱۶، و رزورسینول ۵۴ در آب با استفاده از نانو ذرات مغناطیسی قابل بازیافت ₄O₃eF به عنوان کاتالیزگر در دمای اتاق را برای سنتز H4-کرومن ها ۵۵ گزارش نمودند. این نانو ذرات استفاده شده می توانند مانند یک نانو راکتور عمل کنند و به راحتی به وسیله ی دستگاه های مغناطیسی از محصول واکنش جدا می شوند و می توانند بدون از دست دادن خواص خود، دوباره مورد استفاده قرار بگیرند (شمای۱-۱۴) [۱۹].
شمای ۱-۱۴
سنتز پیرانو پیرازول ها:
نیکنام و همکارانش در سال ۲۰۱۳، از سیلیکای حاوی به N-پروپیل-ایمیدازولیوم سولفات هیدروژن (۴HSO[Sipim]) به عنوان یک کاتالیزگر ناهمگن مایع یونی قابل بازیافت برای سنتز ۳،۴-دی هیدرو پیرانو[c]-کرومن ها ۵۹ با استفاده از واکنش آلدهیدهای آروماتیک ۳۳، مالونونیتریل (۱۶) و ۴-هیدروکسی کومارین (۳۲) در C° ۱۰۰ در شرایط بدون حلال استفاده کردند. این کاتالیزگر برای واکنش آلدهیدهای آروماتیک، مالونونیتریل و ۳-متیل-۱-فنیل-۵-پیرازولون در دمای C° ۱۱۰ تحت شرایط بدون حلال نیز کاربرد دارد (شمای۱-۱۵) [۲۰].
شمای ۱-۱۵
سنتز سبز پیرانو پیرازول ها با سدیم بنزوات:
کیانی و همکارانش در سال ۲۰۱۳، با واکنش تراکمی و ۴ جزئی آلدهیدهای آریلی ۶۰، اتیل استواستات ۶۱، مالونونیتریل (۱۶) و هیدرازین هیدرات یا فنیل هیدرازین ۶۲ در حضور کاتالیزگر آلی سدیم بنزوات تحت شرایط آبی، مشتقات پیرانو[۲،۳- c]پیرازول ها ۶۳ را تهیه کردند (شمای۱-۱۶) [۲۱].
شمای ۱-۱۶
سنتز دی هیدرو پیرانو کرومن ها با استفاده از سیلیکاژل:
راجو۲۴ و همکارانش در سال ۲۰۱۱، در واکنشی سه جزئی از آلدهیدهای آروماتیک ۳۳، مالونونیتریل (۱۶) و ۴-هیدروکسی کومارین (۳۲) با استفاده از سیلیکاژل در دمای اتاق مشتقات ۳،۴-دی هیدرو پیرانو[c]کرومن ها ۵۹ را سنتز کردند (شمای۱-۱۷) [۲۲].
شمای ۱-۱۷
سنتز دی هیدرو پیرانو کرومن ها با ₃MgSiO:
ناگابهوشانا۲۵ و همکارانش در سال ۲۰۱۲ مشتقات ۳،۴-دی هیدرو پیرانو[c]کرومن ها ۵۹ را در واکنشی یک مرحله ای و تراکمی از آلدهیدهای آروماتیک ۳۳، مالونونیتریل (۱۶)، و ۴-هیدروکسی کومارین (۳۲) در حلال اتانول و با استفاده از نانو کاتالیزگر سیلیکات منیزیم (₃MgSiO) سنتز کردند (شمای۱-۱۸) [۲۳].
شمای ۱-۱۸
سنتز H2-کرومن-۲-اون ها:
کریمی و همکارانش در سال ۲۰۱۰ مشتقات H2-کرومن-۲-اون ها ۶۴ را از طریق واکنش تراکمی ، سه جزئی و تک ظرف β-نفتول ۳۶ و آلدهیدهای آروماتیک ۳۳ و مالونونیتریل (۱۶) در حضور ۱-کلرومتیل-۴-فلوئورو-۱،۴-دیازونیابای سیکلو[۲٫۲٫۲]اکتان بیس تترا فلوئورو بورات (۴BF-TEDA- F TMselectfluor) به عنوان کاتالیزگر در شرایط بدون حلال سنتز کردند (شمای۱-۱۹) [۲۴].
شمای ۱-۱۹
سنتز ۲-آمینو-H4-کرومن ها:
بهبهانی و همکارانش در سال ۲۰۱۳ با استفاده از کاتالیزگر سولفات مس(ǁ)۵آبه به عنوان کاتالیزور روش جدیدی را برای سنتز ۲-آمینو-H4-کرومن ها ۶۴ و ۶۵ از آلدهیدهای آروماتیک ۳۳، نفتول ها ۳۶ و مالونونیتریل (۱۶) طی واکنشی تک ظرف و تحت شرایط رفلاکس ارائه کردند (شمای۱-۲۰) [۲۵].
شمای ۱-۲۰
سنتز ۲-آمینو-H4-کرومن ها با استفاده از پی پیرازین:
مبینی خالدی و همکارانش در سال ۲۰۱۱ روش سنتزی جدیدی را برای ۲-آمینو-۲-کرومن های استخلافی ۶۴ و ۶۵در واکنشی تک ظرف و سه جزئی از آلدهیدهای آروماتیک ۳۳، مالونونیتریل (۱۶) و نفتول ها ۳۶ در حضور پی پیرازین به عنوان کاتالیزگر تحت تابش ریز موج و در شرایط بدون حلال ارائه کردند (شمای۱-۲۱)[۲۶].
شمای ۱-۲۱
سنتز کربونیل های استخلافی با استفاده از نمک آمونیوم:
اسیانین۲۶ و همکارانش در سال ۲۰۱۲، مشتقات ۲-آمینو-H4-کرومن-۲-کربونیل ها ۶۷ را در حلال آب تحت شرایط رفلاکس در حضور DBU به عنوان کاتالیزگر و همچنین مشتقات H5-کرومنو[۲،۳-b]پیریدین-۳-کربونیتریل ها ۶۸ را از مالونونیتریل (۱۶) و نمک های آمونیوم۴تایی ۶۶ در حلال اتانول و در حضورNaOH به عنوان کاتالیزگر سنتز کردند (شمای۱-۲۲) [۲۷].
شمای ۱-۲۲
مایعات یونی۲۷:
ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﻳﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﺒﻜﻪ ﺳﻪ ﺑﻌﺪﻱ ﺍﺯ ﻛﺎﺗﻴﻮﻥ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞ ﭘﻴﻮﻧﺪﻫﺎﻱ ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻧﻲ، ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻱ ﭘﺮﺍﻛﻨﺪﮔﻲ ﻭ ﺍﻟﻜﺘﺮﻭﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ.
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻛﺎﺗﻴﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﺗﻘﺎﺭﻥ ﻛﻢ ﻭ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﺎﺭﻣﺜﺒﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻳﻚ ﺷﺒﻜﻪ بلوری ﻣﻨﻈﻢ ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﻧﻘﻄﻪ ﺫﻭﺏ ﻧﻤﻚ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺎﻋﺚ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺷﺪﻥ ﻣﺤﻴﻂ ﻣﺎﻳﻊ ﻏﻴﺮﺁﺑﻲ ﺩﺭ ﺩﻣﺎﻫﺎﻱ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﻫﺎﻱ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.
این ترکیبات که بطور عمده شامل یک کاتیون آلی نامتقارن حجیم و یک آنیون آلی یا معدنی هستند اگرچه ماهیت نمکی دارند ولی به علت عدم تقارن در ساختار مولکولی شان دارای نقطه ذوب پائینی هستند به طوری که در شرایط محیطی به شکل مایع می باشند[۲۸].
نخستین گزارش در مورد مایعات یونی در سال ۱۹۱۴ ارائه شد. از آن زمان تاکنون، هرساله ترکیبات بسیاری با این ویژگی گزارش شده اند. کاتیون هایی مانند  ایمیدازولیوم ، پیریدینیوم ، پیرولیدینیوم و فسفونیوم با  شاخه های هیدروکربنی مختلف و آنیون هایی مثل یون های هالید، تترافلوئوروبرات(BF4) ، هگزافلوئوروفسفات(PF6) ،F3SO2)2N ) بیس تری فلوئورومتیل سولفونیل ایمید و … درساختمان مایعات یونی بکار می روند. 
شکل زیرساختارهای شیمیایی کاتیون ها و آنیون هایی را نشان می دهد که در ساختار برخی از مایعات یونی به کار گرفته می شوند.
شکل ۱-۲: تعدادی از آنیون ها و کاتیون های به کار رفته در ساختار برخی از مایعات یونی
شکل ۱-۳: ساختار برخی از مایعات یونی
مزایای مایعات یونی:
ترکیب های آلی فرار به سختی از محصولات واکنش مورد نظر جدا شده و  به سختی قابل بازیافت هستند. از طرف دیگر، از بین بردن آن ها نیز مستلزم صرف هزینه های زیاد بوده و اثرات زیان آوری بر روی محیط دارد، در مقابل، مایعات یونی خواص منحصر به فرد و مثبتی دارند که موجب شده محققان هرچه بیشتر به استفاده ازاین حلال ها و کاتالیزگرها به جای حلال ها و کاتالیزگرهای آلی سابق گرایش داشته باشند. از جمله این ویژگی ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
مایعات یونی، به دلیل داشتن فشار بخار پایین و عدم فراریت نقش آلایندگی ندارند.
مایعات یونی، پایداری گرمایی زیادی دارند و در دماهای بالا دچار ذوب و تغییر ماهیت نمی شوند. این ویژگی موجب می شود، جداسازی محصول از حلال با سهولت بیشتری صورت گرفته، قابلیت بازیافت آنها افزایش یابد. 
از دیدگاهی دیگر، بسیاری از حلال های آلی یا معدنی ماهیت آتش گیری دارند از این رو خطر انجام فرایندهای شیمیائی در این نوع حلال ها، بسیار بالاست در حالی که مایعات یونی آتش گیر نبوده و محیطی ایمن برای انجام واکنش ها فراهم می نمایند.
مایعات یونی قادرند محدوده وسیعی از ترکیبات آلی و معدنی را در خود حل کنند. از آنجائی که تغییر آنیون و کاتیون ها سبب ایجاد تغییردر خواص فیزیکی آنها می شود، دامنه کاربردی آن ها بسیار وسیع است.
یکی از جالب ترین ویژگی های یون های مایع، این است که آن ها این قابلیت را دارند که برای هر نوع واکنش خاص طراحی شوند. خواصی از قبیل چگالی، نقطه ذوب، امتزاج پذیری با آب و سایر حلال ها، گرانروی، قطبیت، خصلت اسید و باز، قابلیت کئوردینه شدن با تغییر آنیون ها وکاتیون ها تغییر می کند، بنابراین با انتخاب مناسب جزء کاتیون و یا آنیون می توان حلال مناسب برای واکنش مورد نظر را سنتز کرد. برای مثال حلالیت یک مایع یونی در آب با تغییر گروه آلکیل روی جزء کاتیون دچار تغییرمی شود. با افزایش طول زنجیر آلکیلی حلالیت در آب به علت افزایش آب گریزی کاتیون کاهش و قابلیت انحلال ترکیبات آلی و ناقطبی افزایش می یابد. تغییر آنیون نیز بطور چشمگیری بر خواص شیمیایی و فیزیکی این ترکیبات موثر است. نمک های متشکل از کاتیون  ایمیدازولیوم با آنیون های هالید، استات، نیترات و تری  فلورو استات با آب امتزاج پذیرند و در حالی که نمک های همین کاتیون ها با آنیون هایی مانند هگزافلوئوروفسفات یا بیس تری فلوئورومتیل سولفونیل امتزاج ناپذیر و نمک های ایمیدازولیوم با تترافلوروبورات بسته به استخلاف های روی جزء کاتیون می توانند امتزاج پذیر یا امتزاج ناپذیر باشند.
اندازه و شکل کاتیون درون مایعات یونی در تعیین نقطه ذوب این نمک ها بسیار مهم است. مایعات یونی حاوی آنیون هالیدها نقاط ذوب بیشتری نسبت به آنیون های حجیم تر دارند و عموماً نقطه ذوب با افزایش طول زنجیر استخلاف زیاد می شود [۲۹].
از دیگرمزایای مایعات یونی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
قطبیت بالا و عدم تشکی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *