پایان نامه کارشناسی ارشد رشته حسابداری : تاثیر بیش سرمایه گذاری بر واکنش سرمایه گذاران نسبت به وجه نقد نگهداری شده

متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته حسابداری

با عنوان : تاثیر بیش سرمایه گذاری بر واکنش سرمایه گذاران نسبت به وجه نقد نگهداری شده

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

واحد اراک

دانشکده مدیریت، گروه حسابداری

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد

گرایش: حسابداری

عنوان:

تاثیر بیش سرمایه گذاری بر واکنش سرمایه گذاران نسبت به وجه نقد نگهداری شده

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :
(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)
چکیده:
در این پژوهش ارتباط بین بیش سرمایه گذاری و ارزش نهایی وجه نقد مورد مطالعه قرار گرفت. این پژوهش ارزش نهایی وجه نقد را از طریق واکنش بازار به تغییرات وجه نقد اندازه گیری می نماید. مطالعه حاضر برای دوره ۱۳۸۲ الی ۱۳۸۷ در بورس اوراق بهادار تهران صورت گرفت که در مجموع ۵۶۴ نظاره برای دوره پژوهش بهره گیری گردید. روش اماری مورد بهره گیری در این پژوهش روش پانل می باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که تغییرات وجه نقد تاثیرمثبت بر ارزش بازار شرکتها دارد و ارزش نهایی وجه نقد در بورس اوراق بهادار تهران مثبت می باشد. همچنین نتایج این پژوهش نشان داد که بین بیش سرمایه گذاری و ارزش نهایی وجه نقد ارتباط معکوس هست . درواقع سرمایه گذاران بازار سرمایه در شرکتهایی که دارای بیش سرمایه گذاری هستند تغییرات مثبت وجه نقد را با تخفیف ارزیابی می نمایند. از نتایج دیگر این پژوهش اظهار می کند که ارزش نهایی وجه نقد در شرکتهایی که دارای بیش سرمایه گذاری هستند تفاوت معناداری با ارزش نهایی وجه نقد شرکتهایی می باشد که دارای بیش سرمایه گذاری نیستند و ارزش نهایی در شرکتهای با بیش سرمایه گذاری کمتر از شرکتهای بدون بیش سرمایه گذاری می باشد.
کلید واژگان: بیش سرمایه گذاری، ارزش نهایی وجه نقد، بدون بیش سرمایه گذاری
مقدمه:
رشد وتوسعه شرکتها و تفکیک مالکیت از مدیریت ، امروزه مسائل نمایندگی را به یکی از مهم ترین دغدغه های سرمایه گذاران مبدل ساخته می باشد . از تضاد منافع بین مدیران ومالکان و نیز عدم تقارن اطلاعاتی بین دو گروه مذکورمی توان به عنوان دو عامل کلیدی درایجاد مسائل نمایندگی دانست. براساس مفهوم عدم تقارن اطلاعاتی مدیران درخصوص جریانهای نقدی، فرصتهای سرمایه گذاری وبه طورکلی چشم اندازآتی وارزش واقعی شرکت اطلاعاتی بیش ازسرمایه گذاران برونسازمانی دراختیاردارند. مایرز و ماجلوف[۱](۱۹۸۴) عقیده دارند اطلاعات کمترسرمایه گذاران نسبت به مدیران پیرامون ارزش واقعی شرکت ممکن می باشد قیمت گذاری اشتباه سهام شرکت را درپی داشته باشد. درصورتی که شرکت ناگزیربه تأمین مالی پروژه های جدید خود ازمحل انتشارسهام باشد ، ممکن می باشد قیمت گذاری کمتراز واقع بازار به حدی شدید باشد که سرمایه گذاران جدید ارزشی بیش ازارزش فعلی خالص پروژه جدید به دست آورند ودرنتیجه سهامداران فعلی متحمل زیان گردند. پس درچنین شرایطی شرکت ناچار به چشم پوشی از پروژه های سرمایه گذاری دارای ارزش فعلی خالص مثبت و یاتأمین مالی این پروژه ها ازمحل منابع داخلی خود میباشد و درصورت عدم تکافوی منابع داخلی، جهت اجتناب از رد فرصتهای سرمایه گذاری ارزشمند، منابع مالی لازم را، ازمحل اوراق بهاداری که احتمال قیمت گذاری کمتراز واقع آن دربازار، پایین تراست ( ماننداوراق قرضه)، تأمین می نماید.
۱-۱ مقدمه
در این فصل پس از اظهار مساله پژوهش به اهمیت و ضرورت پژوهش می پردازیم همچنین اهداف پژوهش را اظهار می کنیم و سپس به چارچوب نظری و مدل تحلیلی پژوهش تصریح می کنیم در ادامه به ارائه فرضیات پژوهش و تعریف واژه ها و اصطلاحات پژوهش می پردازیم .  
۲-۱ تاریخچه مطالعاتی
روکا و همکاران [۲]
درتحقیقی به مطالعه معضلات منتج به سرمایه­گذاری کمتر از حد و سرمایه­گذاری بیشتر از حد پرداختند آنها نشان دادند تقابل بالقوه موجود میان مدیریت، مالکیت وام و وام دهندگان به ساختار سرمایه حاکمیت شرکتی و سیاستهای سرمایه­گذاری شرکت اثر گذاشته و منجر به افزایش اتخاذ تصمیمات ناکارا توسط مدیریت و انجام سرمایه­گذاریهای غیر بهینه که هر دو از عوامل اصلی سرمایه­گذاری کمتر و بیشتر ازحد می­باشند. می­گردد، همچنین تصمیم­گیری اشتباه مدیران در انتخاب پروژه­های زیان ده و یا دارای ریسک بالا منجر به سرمایه­گذاری کمتر از حد یا بیشتر شده و منافع مالکان و وام دهندگان را با مشکلاتی مواجه می­سازد.
وردی:
وی در تحقیقی به مطالعه ارتباط بین کیفیت گزارشگری­ مالی و کارایی سرمایه­گذاری در نمونه­ای متشکل از ۳۸،۰۶۲ شاهد (شرکت- سال) در طی سالهای ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۳ پرداخت وی کیفیت گزارشگری مالی را با بهره گیری از مدل جونز و از طریق نمودار کیفیت اقلام تعهدی مطالعه نمود و نشان داد که شاخص­های کیفیت گزارشگری مالی هم با سرمایه­گذاری کمتر از حد و هم با سرمایه­گذاری بیش از حد ارتباط­ای منفی دارد گذشته از این نتایج، وی دریافت که ارتباط میان کیفیت گزارشگری مالی با سرمایه­گذاری بیش از حد برای شرکت­هایی که دارای مانده وجه نقدی بیشتری هستند و سرمایه­گذاران پراکنده­ای دارند بسیار قوی می­باشد که این امر خود تصریح دارد به اینکه کیفیت گزارشگری مالی عدم تقارن اطلاعاتی ناشی از معضلات نمایندگی و در نتیجه هزینه­های سهامداران برای نظارت بر مدیریت را کاهش داده و منجر به گزینش صحیح پروژه­های می­گردد ایشان همچنین نشان داد ارتباط کیفیت گزارشگری مالی با سرمایه­­گذاری کمتر از حد برای شرکتهایی که با محدودیت دارای تأمین مالی مواجه بوده قوی­تر می­باشد در نهایت، محقق در این پژوهش اثبات می­کند که ارتباط بین کیفیت گزارشگری مالی (کیفیت اقلام تعهدی) و کارایی سرمایه­گذاری برای شرکت­های دارایی محیط اطلاعاتی با کیفیت پایین، قوی­تر می باشد.
بیدل و هیلاری:
آنها در پژوهش دیگر خود با عنوان چگونه کیفیت حسابداری مالی، کارایی سرمایه­گذاری را افزایش می­دهد را به مطالعه ارتباط این دو متغیر پرداخته ونشان دادند که کیفیت بالاتر حسابداری عدم تقارن اطلاعاتی موجود بین افراد مطلع و آگاه وافراد ناآگاه را کاهش داده و موجب افزایش کارایی سرمایه­گذاری در اقلام سرمایه­ای در اثر رفع عیوب ممکن در آن که ناشی از گزینش نادرست و خطر اخلاقی می­باشد می­گردد آنها به این نتیجه دست یافتند که شرکتهای دارای کیفیت بالای حسابداری دارای بازگشت سرمایه بهتر و همچنین بازدهی بالاتر در سرمایه­گذاریهای خود بوده و این امر (کیفیت بالاتر حسابداری) همچنین بهره­وری سرمایه­گذاری در دارایی­های سرمایه­ای را نیز به صورت میانگین افزایش می­دهد با تلفیق این یافته با پژوهش قبلی آنها که مؤید کاهش حساسیت در برابر جریانات نقدی در زمان افزایش کیفیت حسابداری بود می­توان دریافت که کیفیت بالاتر حسابداری، سرمایه­گذاری بیش از حد را بیشتر از سرمایه کمتر از حد کاهش می­دهد آنها همچنین نشان دادند که حساسیت جریان نقدی ناشی از سرمایه­گذاری در برابر تغییرات کیفیت حسابداری در شرکتهای دارای معضلات تأمین مالی بیشتر بوده و این حساسیت در شرکتهایی که جریانات نقدی تولید شده در فرآیندهای داخلی آنها کمتر از شرکتهایی باشد که دارای حجم زیادی از چنین جریانات نقدی هستند بسیار قوی­تر می باشد یافته­های آنها مؤید این مطلب بود که شرکتهای دارای کیفیت حسابداری بالاتر امکان به هدر رفتن سرمایه­گذاری های صورت گرفته در اقلام سرمایه­ای را برای خود کاهش داده و الگویی از سرمایه­گذاری دراقلام سرمایه­­ای را ارائه می­دهند که علی­رغم پایداری بیشتر بسیار ناهمگن و متفاوت با سایر شرکتها می­باشد.
بیدل و هیلاری و وردی
این گروه در تحقیقی با عنوان چگونه کیفیت گزارشگری مالی با کارایی سرمایه­گذاری مرتبط می باشد؟ به تبیین این موضوع پرداخته که کیفیت بالاتر گزارشگر مالی کارایی سرمایه­گذاری در اقلام سرمایه­ای را در اثر کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و در نتیجه عواملی زیرا گزینش نادرست یا خطر اخلاقی، افزایش داده و منجر به کاهش سرمایه­گذاری بیشتر و کمتر از حد می­گردد یافته­های آنها موید این مطلب بود که همبستگی مثبت یا منفی کیفیت گزارشگری مالی و سرمایه­گذاری در شرکتهایی که محیط عملیاتی آنها مستعد سرمایه­گذاری کمتر از حد یا سرمایه­گذاری بیشتر از حد می­باشد بیشتر می باشد همچنین شرکتهایی دارای کیفیت گزارشگری مالی بالا انحراف کمتری از سرمایه­گذاریهای پیش­بینی شده و بودجه بندی سرمایه­ای خود داشته و حساسیت کمتری پیش روی شرایط اقتصادی ( در سطح شرکت، و نه سطح کلان اقتصادی) در این ارتباط از خود نشان می­دهند. این نتایج بیانگر آن می باشد که وجود پیش­بینی میان گزارشگری مالی و کارایی سرمایه­گذاری می­تواند اصطکاک میان این دو موضوع که اکثراً نشأت گرفته از خطر اخلاقی و گزینش نادرست بوده و کارایی سرمایه­گذاری را مختل می­نماید کاهش دهد. آنها همچنین به این نتیجه دست یافتند که کیفیت بالای گزارشگری مالی در شرکتهایی که از نقدینگی مناسبی بهره­مند بوده و اهرم پایینی دارند (بدهی­ها اندکی دارند) با کاهش سرمایه­گذاری و در شرکتهایی که دارای محدودیت در نقدینگی بوده و اهرم بالایی دارند (بدهی­های بالایی دارند) با افزایش سرمایه­گذاری در ارتباط می باشد. به علاوه شرکتهای دارای کیفیت گزارشگری بالا در زمانی که مجموع سرمایه­گذاریهای آنها انبوه باشد کمتر و زمانی که مجموعه سرمایه­گذاری­های آنها اندک باشد سرمایه­گذاری بیشتر می­نماید پژوهش فوق نشان داد کیفیت گزارشگری مالی، سرمایه­گذاری را برای شرکتهایی که دارای مشکلاتی در این زمینه می­باشند تسهیل و برای شرکهای دارای سرمایه­گذاری بیشتر از حد محدود می­سازد، در نتیجه شرکتهای دارای نسبت بالای گزارشگری کمتر محتمل می باشد که از سطوح سرمایه­گذاری پیش بینی شده برای خود انحراف یابد. در نتیجه یافته آنها موید این مطلب بود که کیفیت گزارشگری مالی با سرمایه­گذاری کمتر و بیشتر از حد در ارتباط می باشد ارتباط علی میان کیفیت گزارشگری مالی و کارایی سرمایه­گذاری هست و بین کیفیت گزارشگری و سرمایه­گذاری کمتر و بیشتر از حد ارتباط معناداری مستقر می باشد.

این پایان نامه با فرمت ورد ارائه می گردد
این پایان نامه با فرمت ورد ارائه می گردد

تعداد صفحه :۹۰
قیمت : شش هزار تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :               minoofar.majedi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  **** ***

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *