پایان نامه تجاری سازی فضای ماورای جو

دانلود  

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد دامغان

دانشکده حقوق

پایان نامه  برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته:  حقوق

گرایش تجارت بین الملل

عنوان :

تجاری سازی فضای ماورای جو

زمستان ۱۳۹۳

(در فایل دانلودی نام نویسنده و استاد راهنما موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فهرست

عنوان                           صفحه

مقدمه………………………………….۲

فصل یک : تاریخچۀ حقوق فضا…………………………. ۱۱

بخش اول: مقدمه…………………………….۱۱

بخش دوم : فعالیتهای فضایی و همکاری های بین المللی……….۱۱

بخش سوم : فضای ماورای جو و همکاری دولتها……………….۱۲

 بخش چهارم: سازمانهای غیردولتی حقوق فضا در درون چارچوب دستورالعملهای همکاری……………….۱۲

بخش پنجم: UNCOPUOS کوپیوس-کمیته ی ملل متحد برایاستفاده ی صلح آمیز از فضا ……………۱۴

فصل دو: اقدامات تجاری سازی فضا تحت شرایط  CORP امریکا IURIS SPATIALTS  ………18

بخش اول : مقدمه……………………………………۱۸

بخش دوم : ارزیابی مجدد حقوق بین الملل فضا…………………………………………۱۹

بخش سوم : تعیین مفهوم تجارت یا سودآوری…………………………………..۲۰

بخش چهارم : پذیرش ایده ی تجارت در چارچوب معاهده ی فضای ماورای جو……………………۲۰

بخش پنجم:  دیگر ابزارهای تشخیصی حقوق بین الملل فضا …………………………۲۴

بخش ششم : برآورد توافقنامه ی ماه ………………………………….۲۴

بخش هفتم : نتایج……………………………………۲۹

فصل سه : حقوق فضا، تشکیلات خصوصی و مالکیت خصوصی……………………….۳۲

 بخش اول : مقدمه……………………………………………۳۲

بخش دوم : درگیریهای غیرمستقیم………………………………………..۳۳

بخش سوم : درگیریهای مستقیم…………….۳۳

بخش چهارم : پذیرش اقدامات خصوصی در فضای ماورای جو…………………………..۳۴

بخش پنجم : اقدامات در سطح ملی ………………………………….۳۶

بخش ششم : سیاستهای امریکا و قانونگذاری…………………………..۳۶

بخش هفتم : قوانین داخلی فضایی در کشورهای اروپایی………………………۵۲

بخش هشتم : رهنمودهای چند ملیتی در درون ESA…………………..55

بخش نهم : ناحیه های عملیاتی رهنمودهای داخلی آینده…………………..۵۶

بخش دهم : نزاعهایی برسر قوانین …………………………………….۵۷

فصل چهارم : ارتباطات ماهواره ای …………………………………۶۰

بخش اول : مقدمه…………………………………۶۰

بخش دوم : همکاری جهانی ……………………….۶۲

بخش سوم : اتحادیه ای برای ارتباطات جهانی…………………..۶۳

بخش چهارم : اداره ی قانونیGSO…………………………….67

بخش پنجم : دفاع در برابر صدمات ماهواره ای در GSO ……….68

بخش ششم : بازبینی توانایی های قدرت طلبانه ی ITU……………………………..69

بخش هفتم : UNCOPUOS  ) کمیته استفاده صلح امیز از فضای ماورای جو)………………..۷۰

بخش هشتم : نتایج…………………………………………………………………..۷۲

فصل پنجم : حمل و نقل فضایی…………………………………………………۷۳

بخش اول : مقدمه…………………………………………………..۷۳

بخش دوم : مفهوم حمل و نقل فضایی …………………………………….۷۴

بخش سوم : سیستم های حمل و نقل فضایی…………………………………………..۷۵

بخش چهارم : حکومت قانونی در سطح زمین ………………………………………………………..۷۶

بخش پنجم : قلمرو قانونی دریاهای آزاد……………………………………………………..۷۷

بخش ششم : قلمرو قانونی فضای هوایی …………………………………………………………..۷۹

بخش هفتم :رژیم قانونی فضای ماورای جو……………………………………………………..۷۹

بخش هشتم : نتیجه………………………………………………………..۸۴

فصل ششم : حقوق دارایی های فکری و فعالیتهای فضای ماورای جو…………………….۸۵

بخش اول : سنجش از راه دور در فضا و کپی رایتها (حق امتیازات) ……………………………….۸۷

بخش دوم : حقوق اختراعات و تجاری سازی امور فضایی …………………………۸۹

بخش سوم : تجاری سازی سنجش از راه دور از فضا ………………………………۹۰

بخش چهارم : همکاریهای بین المللی ………………………………………………۹۰

فصل هفتم : نتیجه…………………………………………..۹۲

منابع……………………………………………۹۵

چکیده انگلیسی…………………………………………. ۹۹

چکیده

در آغاز عصر فضا توجه جهانی به فعالیت های تجاری  ماورای جو به شدت افزایش یافته است ، سفر به ماه در سال ۱۹۶۹ رخ داد ، در ابتدا تنها وقایع غیر عادی و شگفت انگیز نظر بشر را به خود معطوف می ساخت و رسانه ها بیشتر سعی در پوشش این وقایع داشتند اما امروزه توسعه در بهره برداری و اکتشاف در عرصه فضا زندگی و دیدگاه بشر را تحت تأثیر قرارداده و عموم افراد از تحولات در فضا اطلاع زیادی ندارند ، اما نگرانی پژوهشگران ، فقدان چارچوب های قانونی در این عرصه می باشد.

توسعه ی ماهواره ها برای ارتباطات ، تلویزیون ، نظارت بر زمین ، پیش بینی آب و هوا و دریا نوردی از جمله پیشرفت هایی هستند که  نتیجه ی فعالیت در فضای ماورای جو می باشند.

ایجاد یک رژیم آزاد با کشور های مستقل با عنوان اتباع حقوق بین الملل بدون قدرت مافوق برای اعمال قانونی، خطر افزایش تنش ها و احتمال وقوع جنگ بین کشور ها را ایجاد کرده است ، همچنین امروزه  شانس و فرصت برابر برای بهره برداری از فصا برای تمام کشور ها وجود ندارد.

یکی دیگر از نکاتی که باید مورد توجه واقع شود ، ایجاد فرصت و اجازه ی فعالیت برای تعدادی از موسسه ها و شرکت های خصوصی در جهت فعالیت در فضای ماورای جو و پیش بینی تعدادی مالکیت های محدود توسط حقوق بین الملل فضا  می باشد.

هدف نهایی ایجاد یک سطحی از فرصت ها و شانس ها و مشارکت ها برای کشور ها و شرکت ها  و  موسسه های خصوصی که تمایل به گسترش فعالیت و صرف هزینه در جهت بهره برداری از فضا را دارند ، است.

بخش خصوصی نقش عمده ای در ایجاد یک چارچوب جدید قانونی برای بهره برداری تجاری از فضا خواهد داشت ؛همچنین افزایش فعالیت های تجاری در فضا بایستی تسهیل شود که این امر در صورتی محقق خواهد شد که فعالان این عرصه با معرفی یک ضابطه ی اخلاقی ، جوانب مختلف فعالیت از جمله: نظارت بر محیط فضا ، توسعه ی معاملات صادقانه ، ایجاد امنیت ، اطمینان از یک بازار اقتصادی آزاد و عدم پنهان کاری سیاسی را تحت حمایت و مورد توجه قرار دهند .

مقدمه

با اینکه چالش های فضای ماورای جو تنها از چند دهه قبل شروع شده است، بشر پیش از این تعدادی از موانع فیزیکی و فنی را از بین برده و پیشرفت های علمی وسیعی در راه اکتشاف آنچه که سابقاً برای بشر غیرقابل سکونت و استفاده بوده، صورت گرفته است.

از آنجائی که علوم فضانوردی و دیگر تکنولوژیهای پیشرفته راهی برای ترک سیاره ی مان پیدا کردند، توانایی دسترسی به فضای ماورای جو فرصتهای زیاد و بالقوه ای برای پیشرفتهای اجتماعی، علمی و اقتصادی و کسب منفعت، برای بشر فراهم آورده است.

با نگاهی به گذشته، در روزهای اولیه ی کشف فضا، که بر مأموریتهای فضایی تفریحی تمرکز داشته، اولین مراحل درگیری بشر با فضا بوده است. در مراحل اولیه، در اواسط جنگ سرد، کشف فضا عمدتاً تنها توسط دو کشور (اتحاد جماهیر شوروی و امریکا)انجام می شد که در اصل مبتنی بر اعتبار نظامی و ملی آنها این اقدامات صورت می پذیرفت.

با این حال طی ۶۰ سال گذشته در نتیجه ی عوامل مختلفی، برای مثال پیشرفتهای بزرگ تکنیکی در دهه های گذشته، سرو کار داشتن با فضای ماورای جو به صورتهای زیادی تغییر کرده است.

عناصر اصلی که با آن سرو کار دارند بر تغییرات جامعه ی اکتشافی فضای جهانی تأثیر گذاشته و فرایند تکاملی ای را در جهت استفاده ی تجاری از فضای ماورای جو مطابق زیر در برداشته است:

-توسعه ی سیستم های مختلف حمل و نقل فضایی، برنامه ی مسافرت به فضای ماورای جو را راحت و ساده ساخته است. عموماً، درجه ی بالایی از بلوغ فنی در تکنولوژیهای فضایی وجود دارد.

-معرفی تجارت در فعالیتهای مربوط به فضا به عنوان محصولی از پیشرفت در محاسبات منطقی در ارتباط با دسترسی متداول به این منطقه.

-افزایش بالقوه ی کاربریهای فضایی به واسطه ی پیشرفت در تکنولوژی فضایی و دیگر علوم مربوطه که به فعالیتهای مختلف و افزایش بی شمار فواید و منفعت سوق می یابد.

-توسعه ی بیشتر کاربریهای فضایی که به واسطه ی تجربیات عملی بدست آمده است.

-استفاده ی روزافزون و متمرکز از پتانسیل فضای ماورای جو با رشد تعدادی از جوامع و کشورها که برنامه های فضایی شان را گسترش داده و اینها شامل توسعه ی کشورهایی همچون نیجریه،و کشورهای اروپای شرقی است.

عوامل مذکور به همراه دیگر عناصر با اعتبار کمتر، در یک تغییر قطعی در خود مفهوم بهره برداری از فضای ماورای جو مشارکت دارند: از فعالیتهای پیش-عملکردی، تجربی و جهت دار علمی تا فعالیتهای عملکردی انجام شده توسط عوامل فضایی برای تعداد روبه رشد اهداف کاربری در مصارف تجاری و صلح طلبانه ی فضای ماورای جو.

کسی تردیدی ندارد و ما باید به خوبی از مقادیرقابل توجه پروژه های فضایی نظامی مطلع باشیم. با وجود این مسئله، این امر هدف این پایان نامه نمی باشد که به جوانب نظامی اکتشاف و توسعه ی فضای ماورای جو بپردازد.

هم اکنون برنامه های فضایی و آژانس های فضایی بخشی از زندگی روزانه ی مان را در برگرفته اند و هم اکنون در حالت کاربردی و عملکردی می باشند. عنصر مهم دیگری به همه ی پیشرفتهای بالا به طور ترکیبی اضافه شده است که موضوع اصلی این پایان نامه است، برای مثال مصارف تجاری ماورای جو.

تجاری سازی امروزه یک نقش مهم برای توسعه و اکتشافات فضایی آینده به عنوان یک کاتالیزور دارد. در واقع اگر از یکسو، فعالیتهای تجاری در نتیجه ی عناصر مذکور باشد و مؤلفه های مرحله ی تغییر را در بهره برداری از فضا تشکیل بدهند، از سوی دیگر، بازده تجاری فعالیتهای فضایی به طور دو جانبه بر توسعه ی بیشتر در این فرایند تکاملی تأثیر می گذارد، این روند موضوع اصلی مورد توجه ما است که باعث پرسشهای قانونی و مسائل علمی (کاربردی) می شود.

هدف از این پژوهش، ارزیابی وضعیت جاری مقررات فعالیت فضایی(در طرف اصلی) در برابر پیش زمینه های رو به پیشرفت جوانب تجاری سازی و برعکس می باشد. براساس نتایج این تحقیق و مفاهیم قانونی در نتیجه ی بکارگیری این آنالیز در بهره برداری عملی فضا، دورنمای حوزه ی تلاش ما، فراهم آوردن حداقل یک بینش در سؤالات قانونی مربوط به تجاری سازی فضا می باشد که این جنبه در حوزه ی آکادمیک ایرانی مورد غفلت قرار گرفته است.

نتایج این پژوهش این حقیقت را که چارچوب قانونی مبنایی در زمان رقابتهای آژانس های فضایی ایجاد شده و هنوز در مرحله ی اولیه ی تجربی و ابتدایی خود قرار دارد و ارزیابی مهم قوانین آن نه تنها فرا رسیده بلکه بسیار ضروری نیز می باشد را مورد توجه قرار داده است.

یک گزارش کلی از مفاهیم قضایی و مسائل عملی مربوطه ممکن است اساسی را برای تدوین قوانین جدید، برای تسهیل در فرایند رو به پیشرفت بهره برداری از فضا تشکیل دهد. چنین پیشرفتی بر فعالیت های فضایی در آینده تأثیر خواهد گذاشت. به طوری که سود تجاری در این موضوع یکی از عوامل بسیار مؤثر می باشد.

  • فصل اول : تاریخ حقوق فضا

فصل اول خوانندگان را با زمینه ی قوانین فضایی آشنا می سازد که گزارش مختصری از تاریخ توسعه ی تدوین قوانین بین المللی فضا، در چارچوب همکاری سراسری در بخشهای مربوط به فضا ارائه می دهد. در اینجا یک فعالیت سخت و پیش رونده در قانونگذاری بین المللی طی دهه های گذشته را نشان می دهیم.

نهایتاً بیشتر تمرکز بر مسائلی شده است که با موارد توافقات جهانی در زمینه ی فعالیتهای فضایی، مسائل ناشی از موارد مهم استراتژیکی و ژئوپلیتیکی فضا در ارتباط با امنیت ملی مواجه است و به علاوه بهره برداری از روشهای بسیار سودآور در این منبع جدید می باشد.

در آخر، این فصل حاوی فهرستی از سازمانهای عمده ی دولتی و غیردولتی در خانواده ی ملل متحد با ویژگیهای اقدامات مربوطه در بخش فضا می باشد.

۲-فصل دوم-اقدامات تجاری  سازی فضا تحت شرایط اساسی قانون فضایی (حقوق حاکم بر فضا)

فصل دوم تلاش می کند در مفهوم کلی، موضوع تجاری سازی فعالیتهای فضایی را فی نفسه و وضعیت آن در شرایط و قابلیتهای حقوق فضا موجود را مورد توجه قرار می دهد. مشخص است شتابی که تحت تأثیر قابلیتهای تجاری و توسعه ی فنی در فضا قرار دارد، نیاز به بروز شدن چارچوب فضایی متداول را تحمیل می کند: با این وجود این فصل یک بازبینی از قوانین بین المللی فضا ارائه می دهد که برای ارزیابی اصولی است که موقع ظهور سیاستهای فضایی مبنی بر جنبشهای مختلف احراز شد، و یا اصولی است که بر انتظارات عمده ی یک بخش و محیط جدید تمرکز داشته و همچنین بر احراز شرایط قانونی پایه متمرکز شده و هم اکنون با تطبیق روندها در کارهای فضایی مخصوصاً در فرایند تجاری سازی نیز سروکار دارند.

دو نکته ی تعیین کننده مورد بررسی قرار گرفته است:

۱: معاهدات فضای ماورای جو فعالیتهای فضایی تجاری را مجاز کنند .

۲: معاهدات فضای ماورای جو در شکل فعلی اش قادر به سروکار داشتن با نتایج قانونی فعالیتهای فضایی تجاری باشند. در وهله ی اول قوانین بررسی شده اجازه ی کلی برای فعالیتهای تجاری ماورای جو را نشان می دهند. به هر حال، چارچوب بسیار عمده ی قوانین فضایی بین الملل، دستورالعملها (قوانین) کافی را فراهم نمی آورند. بنابراین، برای فراهم آوردن یک اساس امن و قانونیدر این فعالیتها، نیاز به قانونگذاری جدید بین المللی وجوددارد.

۳- فصل سوم- حقوق فضا، تشکیلات خصوصی و مالکیت خصوصی

فصل سوم  پدیده های محض فرایند تجاری سازی را که در فعالیتهای اقتصادی فضا وجود داشته، با افزایش نقش تشکیلات خصوصی در زمینه های مختلف فعالیتهای فضایی ارائه می کند. گرچه  تجاری سازی فضا که با تشکیلات خصوصی انجام می گیرد، در اصل یک موضوع قانونگذاری ملی است که توسط قانونگذاران ملی اداره شده و با مقررات ناحیه ای/ملی اجرا می شود. با این وجود این امر در همه ی سطوح بر حقوق فضا تأثیر می گذارد.

در واقع، توافقات بین المللی آشکار می سازند که هیچ دولتی نمی تواند ادعای مالکیت فضای ماورای جو یا اجرام سماوی در ماورای جو را داشته باشد، در حالی که شرکتهای خصوصی و اپراتورهای تجاری امید به سرمایه گذاری در تشکیلات فضایی بالقوه را دارند که مکرراً اشاره می شود این قوانین یکی از موانع عمده در توسعه ی تجاری فضا برای آینده را ایجاد می کنند.

حقیقت این است که فقدان حمایت کافی از حقوق اموال، مانع سرمایه گذاریهای بالقوه برای بدست آوردن وجوهات کافی، حمایت مخفیانه از سرمایه گذاریهای مربوطه و محروم سازی آنها از تضمین درآمد کافی در نتیجه سرمایه گذاریهایشان می باشد. به بیانی دیگر عدم وجود حاکمیت در فضا، قابلیت ایجاد منفعت از سرمایه گذاری خصوصی را افزایش می دهد چرا که بخش خصوصی متعهد خطر توسعه تکنولوژی و سرمایه گذاری منابع، در صورتی که نتواند منافع کارش را تضمین کند، نخواهد بود.

این فصل چگونگی امضاء ماهیت سودکرایانه ی معاهدات ماورای جو را در ۵۰ سال قبل که هنوز مانع شخصی سازی آنچه مجاز شمرده شده و آنچه در فضای ماورای جو نمی باشد، می شود را شرح می دهد. یک آنالیز عینی از معاهده ی فضای ماورای جو(و معاهده ماه) نشان می دهد که حقوق مالکیت وجود داشته اما به اندازه ای است که ممکن است بسیاری از عاملین تجاری را راضی نکند. دو معاهده، حاکمیت بر  اموال موجود در فضا، اموال تولید شده در فضا و منابع گرفته شده از مکانشان در فضا را به رسمیت می شناسد، اما هرگونه  ادعای حاکمیت توسط کشورها  را ممنوع ساخته است. از سوی دیگر، حقوق  بین الملل این تحریم را برای افراد نیز بسط می دهد. به اصطلاح معاهده ی ماه برای شراکت «منصفانه» منافع برای همه ی کشورها، می باشد اما مشخص است که کشورهای پیشرفته از لحاظ تکنولوژی، مخالفت شدیدی را در برابر هزینه های ارائه شده، و کسب منافع بیشترشان مطرح می نمایند. همچنین این فصل که با تشکیلات خصوصی در فضا سرو کار دارد، نشان می دهد که چگونه از درگیری غیرمستقیم آغاز عصر فضا به سناریویی گذر کنیم که بخش خصوصی را به طور مستقیم در فعالیتهای فضایی مشارکت دهیم. با بررسی مواد قانونی ۶ و ۹ از معاهده ی فضای ماورای جو، ما می توانیم اظهار کنیم که نهادهای غیردولتی می توانند عاملین بالقوه ی فعالیتهای فضای ماورای جو باشند و صراحتاً هیچ ممانعتی در مشارکت تشکیلات خصوصی را نمی توان به طور منطقی بی اعتبار شمرد. با این حال، این اظهارات با تأییدی همراه است که فعالیتهای انجام شده توسط نهادهای خصوصی اداره شده ودر نتیجه با همان موانع و شرایط کلی که برای معاهده ی ماورای جو با توجه به کشورهای عضو فراهم آمده محدود می شود.

۴-فصل چهارم-ارتباطات  ماهواره ای

فصل چهارم به موضوع ارتباطات ماهواره ای فضا می پردازد و اشاره دارد که چگونه این امر اولین و موفق ترین کاربری فضایی در مفهوم تجاری و محصول فرعی در زمین می باشد. بسیاری از موضوعات مربوط به این جنبه از حقوق فضا در برابر زمینه ی قوانین بین المللی به واسطه ی اتحادیه ارتباطات بین المللی (ITU) و کمیته ی ملل متحد برای استفاده ی صلح آمیز  از ماورای جو (UNCOPUOS)، شرح داده شده اند.

این فصل یک بازبینی از چارچوب قانونگذاری بین المللی،مخصوصاً در زمینه ی فنی از فعالیت اقتصادی فضافراهم آورده است، که رابطه ی نزدیکی را بین حقوق بین الملل فضا و حقوق ارتباطات بین المللی نشان می دهد. ما در اینجا دو نهاد اصلی بین المللی را معرفی می کنیم که با مقررات ارتباطی توسط ماهواره سرو کار دارند :

اتحادیه ی ارتباطات بین المللی (ITU) و کمیته ی ملل متحد برایاستفاده ی صلح آمیز ازماورای جو (UNCOPUOS).

همچنین این فصل رژیم قانونی به اصطلاح GSO(مدار ثابت زمین) را در استفاده ی روزافزون از مدار ثابت زمینی برای ارتباطات ماهواره ای، از یک سو و تضمین یک مشارکت منصفانه توسط کشورهای مختلف دنیا در این خصوص، از سوی دیگر را نشان میدهد.

همچنین جنبه ی دیگری را در ارتباط با خدمات ارتباطات فضایی توسط ماهواره هاییکه در محورهای ثابت زمینی بوجود امده اند و به خطرات آسیبهای ناشی از تداخل امواج رادیویی توجه دارند،مورد بررسی قرار خواهد داد .

۵-فصل پنجم-حمل و نقل فضایی

گرچهتشکیلات خصوصی در اروپا، آسیا و ایالات متحده در فعالیتهای فضایی مثل ارتباطات و سنجش از راه دور بسیار درگیر هستند، تاکنون تنها دولت ها توانسته اند به حمل و نقل ماورای جو دست پیدا کند. هر چند، طی تاریخ این سناریو تغییر کرده است چرا که همه ی دولتهای اصلی  از بازار حمل و نقل فضایی تجاری صرفنظر کردند. و همانطور که بازیگران خصوصی به ترک بی اعتبار چنین دولتهایی قدم خواهند نهاد، چارچوب قانونی که خدمات حمل و نقل خصوصی فضایی را اداره خواهد کرد، بسیار مهم خواهند بود. این فصل برای تعاریف «حمل و نقلفضایی و موضوعات فرعی قضایی در زمینه ی قوانین و توسعه های عملی موجود، فراهم آمده است. سؤالات بحث انگیزی مورد بررسی قرار گرفتند و حوزه ی موارد ویژه نیز مشخص شده اند. در زمره ی آنها: رژیم قانونی حمل و نقل فضایی در سطح زمین به علاوه رژیم قانونی دریاهای بزرگ در مقایسه با رژیم قانونی فضا هوا می باشد. در ماهیت رژیم قانونی هوا فضا، موضوع چالش برانگیز و نگران کننده ای که با آن روبرو هستیم، تحدید حدود در فضای ماورای جو می باشد. به علاوه این فصل با بررسی رژیم قانونی ماورای جو سرو کار دارد. نهایتاً یک پاراگراف ویژه به بررسی موضوع مسئولیت و تعهدات کشورها برای فعالیتهای ملی در فضا اختصاص یافته که این مسئولیت را به طور مساوی بر فعالیتهای دولتی به علاوه فعالیتهای انجام شده در نهادهای غیردولتی اعمال می کنند.

تعداد صفحه :۱۱۶

قیمت :۳۷۵۰۰ تومان

بلافاصله پس از پرداخت ، لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت  minoofar.majedi@gmail.com