پایان نامه ارشد رشته حقوق : اتحادیه اروپا و سازمان همکاری اقتصادی اکو

گرایش بین الملل

با عنوان :  اتحادیه اروپا و سازمان همکاری اقتصادی اکو

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد دامغان

دانشکده حقوق

 پایان نامه(رساله) برای دریافت درجه کارشناسی ارشد رشته حقوق

گرایش بین الملل

 عنوان

اتحادیه اروپا و سازمان همکاری اقتصادی اکو

استاد راهنما

دکتر علی پور قصاب امیری

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود
تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)
فهرست مطالب
عنوان                                                                        
فصل اول: پیشگفتار ۱
مبحث اول: مقدمه. ۲
مبحث دوم: بیان مسئله. ۳
مبحث سوم: ضرورت و اهمیت تحقیق.. ۴
مبحث چهارم: چارچوب نظری.. ۶
   مبحث پنجم:روش تحقیق…….۱۱
فصل دوم: اتحادیه اروپا ،ساختار وحقوق اتحادیه ی اروپا به عنوان یک سازمان بین الملی. ۱۲
مبحث اول: مقدمه. ۱۳
مبحث دوم: زمینه های تشکیل اتحادیه اروپا ۱۳
مبحث سوم : گام های آغازین در تشکیل اتحادیه ی اروپا ۱۷
مبحث چهارم: انعقاد پیمان ماستریخت Maastricht و تشکیل اتحادیه ارو پایی European union. 21
گفتار اول :شورا council of Ministers and European council 27
گفتار دوم : کمیسیون (commission ) 30
گفتار سوم : پارلمان اتحادیه ی اروپایی.. ۳۱
گفتار چهارم : دیوان دادگستری اروپایی (ECJ ) 33
گفتار پنجم:دیوان بدوی.. ۳۵
گفتار ششم : دیوان محاسبات The court of Auditor 36
مبحث ششم : اهداف اتحادیه اروپا ۳۷
گفتار اول : اهداف اقتصادی و اجتماعی.. ۳۷
گفتار دوم : اهداف سیاسی و امنیتی.. ۴۲
گفتار سوم : اهداف پلیسی و قضائی.. ۴۶
فصل سوم: سازمان همکاری اقتصادی (اکو) ۴۹
سازمان همکاری اقتصادی (اکو) ۴۹
مبحث اول: مقدمه. ۵۰
مبحث دوم: سازمان همکاری برای عمران منطقه ای (آر.سی.دی) ۵۱
گفتار اول: مقدمه. ۵۱
گفتار دوم: کارکرد. ۵۲
گفتار سوم: روابط تجاری.. ۵۳
گفتار چهارم: عوامل ناکامی.. ۵۴
مبحث دوم: سازمان همکاری اقتصادی (اکو) و گسترش آن. ۵۶
گفتار اول: مقدمه. ۵۶
گفتار دوم: اهداف… ۵۷
گفتار سوم: ارکان. ۵۸
گفتار چهارم: تشکیلات… ۶۱
گفتار پنجم: همکاری با سازمان های منطقه ای و بین المللی.. ۶۲
مبحث سوم: رویکردها و راهبردهای اکو. ۶۳
گفتار اول: مقدمه. ۶۳
گفتار روم: بیانیه ی کویته (طرح عمل اکو) ۶۶
گفتار سوم: بیانیه ی استانبول (دورنمای بلند مدت اکو) ۶۹
گفتار چهارم: موافقت نامه های مهم سازمان اکو. ۷۲
مبحث چهارم: اعضای اکو در یک نگاه ۷۶
گفتار اول: مقدمه. ۷۶
گفتار دوم: موقعیت و وسعت اکو. ۷۷
گفتار سوم: تجزیه و تحلیل نقاط قوت، ضعف، تهدیدها و فرصت های منطقه اکو. ۷۷
گفتار چهارم: بررسی شاخص ها و مؤلفه های اقتصادی اکو در نگاهی کوتاه ۸۰
مبحث پنجم: همکاری های بین المللی اکو. ۸۱
مبحث ششم: نگاهی کوتاه به دست آوردهای اکو. ۸۴
فصل چهارم: بررسی روابط حقوقی سازمان همکاری اقتصادی (اکو) ۸۹
مبحث اول: مقدمه. ۹۰
مبحث دوم: چالش های اقتصادی موجود بر سر راه سند چشم انداز ۲٫۱۵ اکو. ۹۹
مبحث سوم: نقش و تأثیر قدرت های خارجی در عدم همگرایی در میان اعضای اکو. ۱۰۳
گفتار اول: ارزیابی عملکرد سازمان اکو. ۱۰۴
گفتار دوم: جمهوری آسیای مرکزی و قفقاز. ۱۰۶
مبحث چهارم: نظام حقوقی اتحادیه ی اروپا ۱۱۲
گفتار اول: منابع حقوق.. ۱۱۳
گفتار دوم: ارتباط بین نظام حقوقی اتحادیه اروپا با نظام های حقوقی ملی دول عضو. ۱۱۴
مبحث پنجم: روند قانونگذاری در اتحادیه اروپا ۱۱۵
مبحث ششم: شخصیت حقوقی اتحادیه اروپا ۱۲۰
مبحث هفتم: روابط ایران با اتحادیه اروپا: پیشینه و موانع پیش رو. ۱۲۴
مبحث هشتم: آسیب شناسی روابط ایران و اتحادیه اروپا : پیشنهادهایی برای تنظیم روابط.. ۱۳۹
مبحث نهم: درس ها و آزمون های اتحادیه اروپا (اروپای متحد) برای ایران. ۱۴۳
مبحث دهم: تحریم ها، موضوع هسته ای ایران: مواضع قدرت های اروپایی در قابل آنها ۱۵۲
گفتار اول: مواضع سه قدرت بزرگ اروپایی در قبال تحریم ها ۱۵۲
گفتار دوم: دیدگاه شهروندان اروپایی در قبال موضوع هسته ای ایران. ۱۵۴
گفتار سوم: نتیجه. ۱۵۷
فصل پنجم: نتیجه گیری و پیشنهادات.. ۱۵۸
مبحث اول: نتیجه گیری.. ۱۵۹
مبحث دوم: پیشنهادات… ۱۷۵
گفتار اول: مفاد آخرین قطعنامه اتحادیه اروپا علیه ایران و پیشنهادات موجود. ۱۷۵
فهرست منابع و مآخذ. ۱۸۰
الف: فارسی.. ۱۸۰
         ب:انگلیسی:…………..۱۸۳
           ج:سایت ها:…..۱۸۴  
Abstract ………………185
چکیده
موفقیت نسبی همگرایی در اروپا، موجب شده است که سایر مناطق جهان به ایجاد ترتیبات منطقه ای، به منظور رشد و توسعه اقتصادی و ترویج صلح و دوستی در منطقه فکر می کنند. یکی از زمینه های اصلی شکل گیری سازمان همکاری اقتصادی(اکو) را نیز می توان این موفقیت در اروپا دانست.وضعیت اقتصادی موجود کشور ووضعیت فعلی جمهوری اسلامی ایران در عرصه ی بین الملل مسئولین را بر آن داشته تا از طریق ایجاد همگرایی در سازمان های بین المللی به نفع خود به رفع موانع موجودی که از طریق کشورهای غربی برای ایران به وجود آمده است اهتمام ورزند.در حال حاضر برخی از مسائل هسته ای جمهوری اسلامی ایران به عنوان ملعبه ی دست اجانب قرار گرفته تا به وسیله ی آن به دشمنی های دیرینه ی خود علیه ایران ادامه داده و تحریم های همه جانبه ی خود را افزایش دهند تا بدینوسیله ایران را مجاب نماید تا به خواسته های معاندانه ی آنان تن دهد.یکی از راه های جلوگیری از این موضوع اثبات حقانیت ایران با نظر مثبت سازمان های بین المللی و همگرایی آنان در سطح فراملی و فرامنظقه ای می باشد و راه حل دیگر التزام علمی و عملی به ضرورت های موجود و راهکاری ارائه شده دراقتصاد مقاومتی می باشد که این راهکارها ضمن معرفی سازمان اکو و اتحادیه ی اروپا و جایگاه ایران در این سازمان ها در این تحقیق گنجانده شده است.
کلید واژه
سازمان همکاری اقتصادی (اکو) ـ اتحادیه اروپا ـ سازمان های فرامنطقه ای-اقتصاد مقاومتی
مبحث اول: مقدمه
ایجاد اروپای واحد، یکی از بزرگترین حوادث تاریخی قرن بیستم بوده است. فرآیندی که بر اساس اهداف و ارزش های مشترک اروپای مدرن، حفظ صلح، توسعه اقتصادی، پیشرفت های اجتماعی و برتری بنا شده است. اندیشه همگرایی در اروپا به دوران شارلمان (شارل کبیر) در قرون ۸ و ۹ میلادی باز می گردد. شارل کبیر معتقد بود که اروپائیان به دلیل داشتن فرهنگ، دین، زبان، نژاد، هنر و ادبیات نسبتاً مشترک باید متحد شوند تا به صورت قدرتی بزرگ در نظام بین المللی عمل کنند. همچنین تفکر پیدایش اتحادیه اروپا از زمان جنگ جهانی دوم و به زمان سخنرانی معروف چرچیل در زوریخ در سپتامبر ۱۹۴۴ بر می گردد که در آن سخنرانی ایده ایالات متحده اروپا را مطرح کرد.
در ابتدا بازار مشترکی با شش عضو ایجاد شد و به طور کلی تاکنون پنج بار افزایش عضو داشته است. پیوستن دانمارک، ایرلند و انگلستان در ۱۹۷۳، یونان در ۱۹۸۱، پرتغال و اسپانیا در ۱۹۸۶، اتریش، فنلاند و سود در ۱۹۹۵ و قبرس، اسلواکی، استونی، مجارستان، لهستان، جمهوری چک، لتونی، لیتوانی، مالت، اسلوانی در ۲۰۰۴، این اتحادیه در حال حاضر ۲۵ عضو دارد و از ابتدای سال ۲۰۰۷ نیز با پیوستن بلغارستان و رومانی، تعداد اعضای آن به ۲۷ عضو خواهد رسید.
تغییر نام رسمی بازار مشترک اروپا (EEC) به اتحادیه اروپا (EU) و توسعه قلمروی این اتحادیه به ۱۵ عضو، طبق پیمان ماستریخت در ۷ فوریه ۱۹۹۲ اعمال شد. از سوی دیگر مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دهه شصت میلادی را دهه توسعه و عمران کشورهای در حال توسعه اعلام نمود و بر اهمیت همکاری بین کشورهای مختلف در چارچوب منطقه ای تأکید کرد. با وجود صف بندی های سیاسی موجود در این منطقه از جهان، کشورهای ایران، ترکیه و پاکستان تصمیم گرفتند تا با توجه به علایق تاریخی، فرهنگی و مرزهای مشترک یک سازمان همکاری چند جانبه تشکیل دهند. وجود برنامه های توسعه اقتصادی و صنعتی مشابه در هر سه کشور، اجرای طرح های صنعتی به شیوه غربی، نیاز به دریافت تکنولوژی، محدودیت ذخایر ارزی، استفاده از امکانات رفاهی منطقه و قرار گرفتن در یک منطقه استراتژیک سبب شد که اندیشه ایجاد این سازمان تقویت شود.
این سازمان در سال ۱۹۶۴ میلادی برابر با سال ۱۳۴۳ شمسی به موجب عهدنامه ازمیر به عنوان سازمان همکاری عمران منطقه ای با نام اختصاری آر.سی.دی آغاز به کار کرد.
سازمان همکاری عمران منطقه ای در دهه اول تشکیل با موفقیت چندانی روبرو نبود. اما پس از آن کشورها با اجرای طرح هایی مانند مثل تولید آلومینیوم در ایران، کاغذ و بلبرینگ در پاکستان، تدوین اساس نامه بانک سرمایه گذاری و توسعه و نیز تهیه پیش نویس مقررات همکاری های گمرکی و تعرفه ای گام هایی را در راستای اهداف این سازمان برداشتند.
با این حال سازمان همکاری عمران منطقه ای زیر بنای مناسبی برای افزایش توانایی اقتصادی سه کشور فراهم نساخت. ایران به عنوان کشوری ثروتمند و برخوردار از دلارهای نفتی و رواج فرهنگ مصرف گرایی، برای تأمین نیازهای اقتصادی خود نمی توانست در کشورهای هم جوار مانند ترکیه و پاکستان عرصه مناسبی بیابد.
از سوی دیگر کشورهای ترکیه و پاکستان فاقد ساختار اقتصادی مناسب تولید و دارای تقاضای مؤثر بودند. لذا برای دریافت کمک با ایران همکاری داشتند. ضعف تفکرات فراملی و همچنین برخی از تعهدات فرامنطقه ای برخی کشورهای عضو سازمان موجب شد تشکیلات و سازمان پیش بینی شده نتواند اهداف مورد نظر را تحقق بخشد، با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و تحولات سیاسی، روند فعالیت سازمان همکاری عمران منطقه ای تا چند سال دچار رکود شد.
مبحث دوم: بیان مسئله
ایران از جمله کشورهایی است که به لحاظ قرار گرفتن در موقعیت جغرافیایی بسیار مناسب از مزایای ترانزیتی خوبی بهره مند بوده و با گسترش شبکه حمل و نقل و ارتباطات مطمئن و کارآمد، می تواند از این مزایا در راستای افزایش درآمدهای ارزی و ارتقای موقعیت استراتژیک خود در منطقه به نحو مطلوب استفاده کند.
در جنوب ایران خلیج فارس قرار دارد که کشورهای عمده تولید کننده نفت جهان را در خود جای داده است. در شمال ایران نیز دریای خزر قرار دارد که بهترین پل ارتباطی میان کشورهای ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان است و می تواند نقش مهمی در تجارت میان این کشورها ایفا کند. از سوی دیگر ایران از شرق و غرب با کشورهای ترکیه، پاکستان و افغانستان مرتبط است، لذا ایران می تواند به عنوان پل ارتباطی میان کشورهای منطقه ایفای نقش کند. ارتباط کشورهای آسیای میانه با خلیج فارس و همچنین برقراری رابطه تجاری بین شرق آسیا با کشورهای اروپایی از طریق ایران بسیار مقرون به صرفه است.
ایران می تواند با تقویت مناسبات منطقه ای از جمله گسترش تجارت با کشورهای واقع در این منطقه، فرآیند یکپارچگی اقتصادی را به گونه ای مطمئن و با حفظ منافع ملی فراهم آورده و مبانی امنیت و اقتدار ملی کشور را تحکیم و تقویت کند.
بنابراین تعامل منطقه ای با کشورهای واقع در منطقه اکو می تواند فرصت مناسبی برای جمهوری اسلامی ایران محسوب شود. قرار گرفتن ایران در مرکزیت جغرافیایی کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی (اکو)، نقش مهمی برای ایران در برقراری ارتباط تجاری و اقتصادی فی مابین کشورهای عضو ایجاد کرده است. ایران می تواند در چارچوب همکاری ها و موافقت نامه های مختلف تجاری، در ترانزیت کالاهای صادراتی و وارداتی کشورهای عضو نقش مؤثر داشته باشد.
موقعیت جغرافیایی ایران در منطقه مذکور اهمیت ویژه ای به این کشور به لحاظ ترانزیت کالا و عبور خطوط لوله های نفت و گاز در اقتصاد جهانی بخشیده است. ایران با بهره گیری از این مزیت می تواند منافع بسیاری را به دست آورد و جایگاه اقتصادی خود را در سطوح منطقه ای و جهانی ارتقا بخشد. این مهم مستلزم درک واقعیت، بهره گیری از فرصت ها و کسب آمادگی لازم برای رقابت با رقبای منطقه ای و بین المللی است.
از سوی دیگر وضعیت بین المللی جمهوری اسلامی ایران سبب شده که اتحادیه اروپا از کانال اکو و همچنین به صورت مستقیم در پی ارتباط با ایران بوده و به مذاکره با ایران در خصوص مسائل هسته ای بپردازد.
مبحث سوم: ضرورت و اهمیت تحقیق
تا پیش از تأسیس جامعه اقتصادی اروپا صادرات ایران به کشورهای عضو آن با مسئله خاصی روبرو نبود، اما از سال ۱۹۵۸ که جامعه اقتصادی اروپا تأسیس شد، صادرات کالاهای ایرانی با دشواری هایی روبرو شد. این دشواری ها حاصل اتخاذ سیاست مشترک گمرکی از سوی کشورهای عضو بود. برای رفع این مشکلات ایران از سال ۱۹۶۲ با جامعه اقتصادی اروپا وارد مذاکره شد که به امضای یک قرارداد بازرگانی بین طرفین در سال ۱۹۶۳ منتهی شد. بر اساس این قرارداد حقوق گمرکی برای برخی از کالاهای صادراتی ایران کاهش یافت. مدت این قرارداد پنج سال بود اما تا ۱۹۷۲ تمدید شد.
با انقلاب اسلامی ایران، روابط ایران با جامعه اقتصادی اروپا دچار فراز و نشیب زیادی شد که تا امروز ادامه دارد. بر این اساس روابط ایران با اتحادیه اروپا را می توان به چند دوره تقسیم کرد.
دوره اول، دوره (۱۹۹۷-۱۹۹۲) است که اتحادیه سیاست «گفتگوی انتقادی با ایران» را اتخاذ کرد و از سیاست آمریکا که تحریک اقتصادی ایران بود، پیروی نکرد. با وجود این روابط اقتصادی ایران با اتحادیه همچنان غیر فعال بود.
دوره دوم، مربوط به سال های (۲۰۰۱-۱۹۹۷) است. در این دوره سیاستی مبنی بر تنش زدایی و انعطاف بیشتر در مناسبات منطقه ای و بین المللی، فصل جدیدی در روابط اقتصادی ایران با اتحادیه اروپا گشوده شد. به طوری که اتحادیه سیاست «گفتگوی انتقادی» را کنار گذاشت و بجای آن سیاست جدیدی که مبتنی بر «مشارکت اقتصادی» در طرح های توسعه اقتصادی ایران بود، در پیش گرفت. در این مورد می توان به مشارکت اروپا در طرح های نفت و گاز ایران اشاره کرد.
تنش زدایی در روابط ایران با اتحادیه بسیار مهم می باشد زیرا اقتصاد ایران از دیرباز به اروپا گره خورده است. اروپا از مهمترین شرکای تجاری ایران است و صنایع ایران از نظر تجهیزات، لوازم یدکی و قطعات به اروپا نیاز شدید دارد. با توجه به اینکه صنایع نفت و گاز ایران نیاز فوری به سرمایه و دانش فنی داشت و اروپا نیز نیازمند نفت ایران بود، در این راستا اروپا پس از آمریکا می توانست این نیاز را تأمین کند. کشور ما همواره یکی از سه کشور تأمین کننده نفت اتحادیه اروپا بوده است. علاوه بر آن، نیاز صنایع نفت ایران به سرمایه گذاری خارجی و ایجاد انگیزه فراوان برای شرکت های نفتی اروپایی جهت سرمایه گذاری سبب شد که اتحادیه اروپا قانون داماتو را که از سوی آمریکا وضع شده بود رد کند. با توجه به این قانون، شرکت های غیر آمریکایی که بیش از ۴۰ میلیون دلار در صنایع نفت و گاز ایران سرمایه گذاری کنند، مورد تحریم و مجازات اقتصادی آمریکا قرار خواهند گرفت.
پس از حوادث تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ دوره سوم آغاز شد. در این دوره چرخش مهمی در روابط اقتصادی ایران و اتحادیه اروپا صورت گرفته است و مواضع اتحادیه اروپا در برابر ایران به مواضع آمریکا نزدیک تر شده است. به گونه ای که اتحادیه اروپا ادامه گفتگو با ایران را مشروط کرده است. این گفتگوها در مورد انعقاد یک موافقت نامه تجارت و همکاری بوده است. کشورهای عضو اتحادیه اروپا در ژوئن ۲۰۰۳ با تصویب بیانیه ای، ادامه مذاکرات با ایران را مشروط به پیشرفت مثبت ایران در زمینه احترام به حقوق بشر، جلوگیری از گسترش سلاح های هسته ای، تروریسم و روند صلح خاورمیانه دانستند.
در میان این مسائل، فعالیت های هسته ای ایران ابعاد وسیع تری به خود گرفته است. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۳ وزرای خارجه سه کشور انگلیس، فرانسه و آلمان برای مذاکره درباره برنامه هسته ای ایران به تهران آمدند. به دنبال آن با صدور بیانیه ای اعلام شد که ایران پروتکل الحاقی موسوم به ۲+۹۳ را امضاء خواهد کرد. موضع اروپا و آمریکا نسبت به برنامه هسته ای ایران بسیار به هم نزدیک است، زیرا دولت های آنها نمی خواهند انحصار قدرت هسته ای از دست آنان خارج شود و در دسترس کشورهای دیگر قرار بگیرد. به نظر می رسد موضع فن آوری هسته ای ایران، روابط آمریکا و اروپا را که پیش از این به خاطر مسائل عراق رو به واگرایی بود، همگرا کرده است. هر چند در بررسی تاریخچه روابط ایران با اتحادیه اروپا، شاهد بوده ایم که در مواقع بروز بحران در روابط این دو، اتحادیه اروپا همواره حل مسائل را با گفتگو و در بلندمدت امکان پذیر کرده و به آن اعتقاد داشته است. البته این مسئله خللی در مبادلات تجاری ایران با اتحادیه اروپا ایجاد نکرده است و اتحادیه همچنان بزرگترین شریک تجاری ایران است.
مبحث چهارم: چارچوب نظری
همزمان با رشد و گسترش منطقه گرایی در عرصه عملی، در عرصه نظری نیز نظریه پردازان مختلفی برای تبیین تحولات در این حوزه تلاش کرده اند. در نظریه های مختلف از دیدگاه های گوناگون، همگرایی منطقه ای توصیف و تحلیل شده است و در هر کدام، برخی پیش شرط ها و سازوکارها در موفقیت روند منطقه گرایی بیان شده است. جمع بندی بسیاری از نظریه ها نشان می دهد که همگرایی منطقه ای، پدیده ای کثیرالاضلاع است که برای تبیین آن، باید از نظریه های همساز استفاده کرد و فقط با یک نظریه یا تأکید بر یک دلیل، نمی توان به تبیین آن پرداخت. نظریه های نوکارکردگرایی[۱] و صلح دموکراتیک، از مهمترین نظریه ها در این زمینه هستند .
منظور از همگرایی، فرآیندی است که در آن دولت های ملی برای حفظ منافع جمعی به همکاری گسترده با یکدیگر در زمینه های تجاری، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی می پردازند و به سوی وحدت گام می بردارند.
تعداد صفحه :۱۹۸
قیمت : ۱۴۷۰۰ تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :               minoofar.majedi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  **** ***