منبع مقاله درباره بیمه های بازرگانی

ارزش مال بیمه شده بیش از مبلغ بیمه است چنانچه ریکاوری صورت گیرد بیمه گر حق خواهد داشت تنها به نسبت مبلغ بیمه به ارزش موضوع بیمه از مال ریکاوری تصاحب نماید.

اما اگر بیمه به صورت دوم باشد یعنی بیمه گذار ارزش مال خود را کمتر از مبلغ واقعی بیمه دریایی به بیمه گر اعلام کرده باشد در این صورت بیمه گر حق خواهد داشت تمام مبلغ خسارت خود را از مبلغ بازیافتی برداشت نماید .
ماده ۳۰ قانون بیمه ایران به شرح زیر اشاره به اصل جانشینی دارد : « بیمه گر در حدودی که خسارت وارده را قبول یا پرداخت می کند ، در مقابل اشخاصی که مسئول وقوع حادثه یا خسارات هستند ، قائم مقام بیمه گذار خواهد بود و اگر بیمه گذار اقدامی کند که منافی با حق مزبور باشد در مقابل بیمه گر مسئول شناخته می شود . »
در حقوق مدنی ایران ایفاء دین از جانب غیر مدیون نیز جائز است . با این تفصیل که اگر کسی که دین دیگری را با اذن مدیون بپردازد ، حق مراجعه به او و مطالبه دین را دارد و الا حق رجوع ندارد ( ماده ۲۶۷ قانون مدنی ) . بر اساس این ماده شخص ثالث زمانی جانشین دائن در مطالبه دین می شود که از جانب وی ( مدیون ) اجازه پرداخت دین را به طلبکار داشته باشد یا این که متعهد له حقوق خود را به ثالث صلح کرده و ثالث از این باب ، قائم مقام متعهد له شده باشد . در غیر این دو صورت فردی که دین دیگری را بدون اذن وی پرداخت کرده باشد ، حق رجوع به وی را ندارد . از این رو ، از ظاهر احکام قانون مدنی نمی توان به اصل جانشینی به مفهوم رایج آن در حقوق بیمه رسید .
اصل جانشینی فقط در بیمه اموال و خسارات ناشی از مسئولیت مدنی جاری است . در خصوص بیمه عمر و بیمه اشخاص اصل جانشینی موضوعیت ندارد ؛ زیرا بیمه عمر در اصل ، نوعی سرمایه گذاری است که بر اساس آن در صورت وقوع حادثه جانی یا فوت ، ذینفع می تواند مبالغی را از بیمه گر دریافت کند .
لازم به ذکر است همان گونه که بیمه گذار نمی تواند بیش از خسارات خود وجهی دریافت کند ، بیمه گر نیز حق ندارد به طریق مستقیم یا غیر مستقیم ، بیش از آن چه پرداخت کرده است را از مسبب مطالبه کند. اگرچه این اضافه مبلغ ناشی از نوسانات اقتصادی و کاهش با افزایش ارز باشد . در دعوی شرکت بیمه « یورکشایر » علیه شرکت کشتیرانی « نی بست » کانادا شرکت بیمه مبلغ خسارات که برابر قرارداد به دلار کانادا معین شده بود را با تبدیل به پوند انگلستان پرداخت کرد . پس از پرداخت خسارت به پوند ، شرکت بیمه با استناد به اصل جانشینی ، دعوایی علیه مسبب مطرح ساخت و مطالبه دلار کانادا را نمود . در فاصله پرداخت خسارت تا طرح دعوای جانشینی ، ارزش دلار کانادا در مقابل پوند انگلستان بالاتر رفته بود . دادگاه ، شرکت بیمه را مستحق دریافت معادل پوند انگلستان دانست و اعلام کرد که شرکت بیمه بیش از آنچه پرداخت کرده است را حق دریافت ندارد .
در قراردادهای بیمه اموال و مسئولیت مدنی به دلایل مختلف از قبیل کسر پرداخت حق بیمه ، اعمال فرانشیز یا عدم پوشش کامل بیمه ای ، ممکن است کل خسارت وارده توسط شرکت بیمه تامین نشود . از این رو ، بیمه گذار حق دارد برای مازاد خسارت خود به مسبب مراجعه کند . در این صورت مسبب با دو دعوی از ناحیه بیمه گر و بیمه گذار مواجه خواهد شد . بیمه گر از بابت جانشینی و بیمه گذار از بابت آن بخش از خسارت که توسط شرکت بیمه تأمین نشده است. حال اگر دارائی مسبب تکافوی مطالبات هر دو بیمه گر و بیمه گذار را نکند ، کدامیک بر دیگری در رسیدن به حق خود ارجحیت و تقدم دارند ؟
حقوقدانان انگلستان بر این عقیده اند که دعوی شرکت بیمه و دعوی بیمه گذار از بابت مازاد خسارت هر دو دارای یک منشأ هستند . دعوای اخیر بیمه گذار در واقع ادامه دعوی قبلی است که به بیمه گر منتقل شده است . با توجه به اصل تعاون در نظام بیمه و به منظور حفظ صنعت بیمه ، با توجه به این که شرکت بیمه ابتدا خسارت را پرداخت کرده است ؛ بنابراین طلب شرکت بیمه در اولویت قرار دارد و ابتدا باید طلب بیمه گر را پرداخت و سپس چنانچه چیزی باقی ماند به بیمه گذار پرداخت شود ( ماده ۴۲ قانون بیمه انگلستان )
در نظام حقوقی ایالات متحده آمریکا ، بیمه گر و بیمه گذار در یک ردیف قرار دارند ؛ زیرا هر دو حق ناشی از یک حادثه است . بنابراین دارایی مسبب باید به قدرالسهم بین بیمه گذار و بیمه گر تقسیم شود .
در نظام حقوقی ایران پیش بینی خاصی در این خصوص وجود ندارد . رویه قضایی نیز در این زمینه ساکت است . با توجه به عمومات قانون مدنی ، قانون بیمه و قانون آیین دادرسی مدنی ، ارجحیت و تقدم و تأخر بین حقوق بیمه گر و بیمه گذار وجود ندارد . عقلاً و منطقاً نمی توان حق بیمه گذار را معلق به تأمین حق بیمه گر کرد . با توجه به رویه معمول قضایی ، هر یک از بیمه گر و بیمه گذار که زودتر اقامه دعوی و اموال مسبب را تأمین کند ، نسبت به دیگری حق تقدم دارد .
مبحث سوم : ریسک بیمه
موضوع عقد بیمه خطر یا ریسک تحقق حادثه خسارت بار است، لذا ، از طرفی ، بنا بر قواعد حقوق بیمه می‌بایست امری اتفاقی باشد و از طرف دیگر ، مطابق قواعد عمومی حقوق تعهدات امری واقعی و مشروع به شمار آید. جنبه اتفاقی بودن ریسک از عدم اطمینان از وقوع حادثه اسنتتاج می‌شود. جنبه واقعی بودن ریسک بدین معنی است که اتفاق موضوع بیمه امکان وقوع داشته باشد. لذا چنانچه مشخص شود که مال موضوع بیمه وجود نداشته یا قبل از انقعاد قرار داد بیمه بر اثر حادثه تلف شده یا اتفاق موضوع بیمه تحقق یافته است (حتی اگر بیمه گذار نیز از این امر آگاه نباشد)، عقد بیمه باطل خواهد بود. ریسک موضوع بیمه باید به نحو دقیقی تعیین و مشخص شود و این امر عمدتاً به وسیله اعلام و اطلاعاتی که بیمه گذار در اختیار قرار می‌دهد عملی می‌گردد . این اعلام نقش اساسی در قرارداد بازی می‌کند. ولی هر ریسکی ممکن است مورد بیمه قرار نگیرد و دامنه ریسک موضوع بیمه محدود شود یا برخی خطرات از اعداد ریسکهای موضوع بیمه خارج شود .
گفتار اول : خطرات و ریسک های بیمه ای
بند اول : انواع خطرات موجب ریسک در بیمه
ریسک احتمال وقوع حوادث و خطرات نامطلوب است و بیمه برای پوشش آن ها برنامه ریزی می کند. بیمه در واقع مدیریت خطر و ریسک است. اگر خطر و ریسکی وجود نداشته باشد بیمه نیز لزومی نخواهد داشت.
منظور از خطر احتمالی که در اصطلاح بیمه خطر یا ریسک نامیده می شود حادثه ایست که اولاً در آینده وقوعش مشکوک و ثانیاً اراده انسان در آن بی تاثیر باشد. وقتی خطری بوقوع پیوست به آن حادثه گویند. بنابراین ریسک یعنی احتمال متحمل شدن زیان .
ریسک و خطر دو جنبه دارد :
۱ ـ ریسک مثبت : به مفهوم شانس و اقبال و به سلامت جستن از واقعه ای نامطلوب ؛
۲ ـ ریسک منفی به معنی ضرر و زیان از حادثه ای که در آینده اتفاق می افتد.
از آنجا که بشر نمی تواند آینده را پیش بینی کند، تنها شناسایی ریسک های منفی و راه های گریز از آن است که می تواند او را از خطر و خسارت نجات دهد. البته بسیاری ریسک ها و خسارات قابل پیش بینی و گریز نیستند و باید با تمهیداتی خسارات آن را کاهش داد و یا جبران کرد.
بطور کلی وقایع ، حوادث تلخ و بلایا که موجب ریسک ها و خسارات می شوند را می توان به سه گروه عمده تقسیم کرد :
گروه اول : خسارات و بلایای طبیعی

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

بشر از قدیم الایام برای مقابله و پیش بینی بلایای طبیعی تلاش زیادی به عمل آورده لیکن با وجود موفقیت های نسبی در پیش بینی سیل و طوفان، هنوز در مورد پیش بینی زلزله موفقیتی نداشته است. در مقابل تلاش کرده است ساختمانهای خود را مقاوم در برابر زلزله بسازد، مانند کشور ژاپن که در این مورد موفقیت های زیادی داشته است. در چنین مواردی کسی مسئول بروز خسارت نیست و خسارت طبیعی نام دارد. این حوادث روی همه افراد یک جامعه اثر دارد مانند زلزله و طوفان. برخی حوادث این گروه بطور محدود و برخی بطور کامل توسط بیمه های بازرگانی، دولتی و اجتماعی پوشش داده می شود.
گروه دوم : خسارات تدریجی
خسارات تدریجی مواردی است که به مرور ایجاد میشوند و وقوع آنها قابل پیش بینی است مانند کهنگی ساختمان، فرسودگی ماشین آلات، پیری و بیماری افراد، تورم و امثال آن.
روش هایی برای جبران این گونه خسارات وجود دارد که برخی از آنها مانند پیری، بازنشستگی و بیماری را می توان تحت پوشش قرار داد.
گروه سوم : حوادث و خسارات ناشی از عمل انسانها
برخی حوادث ناشی از عمل و فعل انسانها است که روی افراد بخصوصی در اجتماع اثر کرده و آنها را دچار خسارت می کند مانند آتش سوزی، تصادف و امثال آن.
در چنین مواردی فرد مسئول ایجاد خسارت موظف به پرداخت زیانهای ناشی از آن است.
با افزایش تعداد انسانها، فشردگی جوامع، افزایش سرعت در زندگی و استفاده بیشتر از ماشین آلات و تکنولوژی، تواتر و شدت حوادث نیز افزایش پیدا کرده و خسارات ناشی از آن نیز ابعاد بزرگی یافته است.
بیمه در تلاش برای جبران خسارات مادی حوادث و وقایع است و در مورد خسارات معنوی کاری از دستش ساخته نیست. حوادث این گروه، خطرات مطلوب برای پوشش بیمه های بازرگانی است. ریسکها و خطرات را می توان به شرح زیر طبقه بندی نمود :
ریسک های مالی و غیر مالی
برخی ریسک ها موجب ایجاد خسارات مادی می شوند و برخی دیگر هزینه ای در پی ندارند. در بیمه بحث اصلی درباره ریسک های مالی است.

ریسک های پویا و ایستا
ریسک های پویا از تغییرات در شرایط اقتصادی، مانند تغییر در سطح قیمت ها، سلیقه مصرف کنندگان، تکنولوژی و … به وجود می آیند و ممکن است برخی افراد از آن زیان ببینند. این ریسک ها از آنجا که نتیجه تطبیق تخصیص نامناسب منابع هستند معمولاً در بلندمدت ممکن است جامعه را منتفع سازند. ریسک های ایستا در بردارنده خسارت های ناشی از تصادفات، آتش سوزی، سایر خطرهای طبیعی و اقدامات غیر عادی و اشتباهات انسانی هستند. خسارت های ایستا معمولاً متضمن از بین رفتن اموال و دارایی اند و منبع کسب منفعت برای جامعه نیستند.
ـ ریسک های عام و خاص
ریسک های بنیادی یا عام حاصل خساراتی است که اصل و نتایج آن عمومی و غیر فردی است. این ریسک ها گروهی بوده و برای بخشهای وسیعی از اقتصاد و جامعه حادث می شود و ممکن است علت آن حوادث طبیعی باشد. از آنجا که این ریسک ها به وسیله عواملی خارج از کنترل افراد بوجود می آیند، بنابراین فرد خاصی مسئول آن نیست و جامعه بایستی جبران آن را عهده دار شود. هر چند برخی ریسک های طبیعی مانند زلزله توسط بیمه های بازرگانی پوشش داده می شوند و برخی دیگر نظیر بیکاری توسط بیمه های اجتماعی مورد پوشش قرار می گیرد.
ریسک های خاص در حیطه مسئولیت افراد قرار می گیرد و ارتباطی با جامعه ندارد. افراد با پوشش بیمه ای با این ریسک ها و امثال آن مقابله می کنند.
ـ ریسک های تجاری و واقعی(خالص)
ریسک های تجاری (سوداگرانه) ریسک هایی هستند که در آنها امکان سود یا ضرر وجود دارد مانند انواع کار و کسب. در این موارد ممکن است فرد متحمل زیان شود لیکن احتمال بردن سود نیز برای وی وجود دارد. سرمایه گذار یا کارآفرینی که با چنین ریسکی روبرو می شود در فکر بردن سود است و مواجهه با این ریسک به دلیل تلاش وی برای کسب سود ایجاد شده است.
در مقابل ریسک های تجاری ریسک های واقعی و خالص قرار می گیرد که حاصل آن عدم ضرر و یا ضرر است. به عنوان مثال کسی که اتومبیلی خریده است ممکن است برای وی تصادفی پیش بیاید (ضرر) یا تصادفی اتفاق نیافتد (عدم ضرر).
بنابراین چنانچه در اثر وقوع حادثه ای کالایی آسیب ببیند و مالک آن متضرر شود، برای اینکه این

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *