منبع تحقیق با موضوع توسعه اقتصادی

ن دارای کشتیهایی با دکل و بادبان بودند و از ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح، کشتیهایی با نام گالی در رود نیل مورد استفاده قرار میگرفتند. در عصر حضرت سلیمان پیامبر (حدود سالهای ۹۲۲ تا ۹۶۱ پیش از میلاد) کشتیهای گالی فنیقیها از قبرس، مصر، آفریقا و دیگر سرزمینها، مس، کاغذ مصری( پاپیروس)، دندان فیل(عاج)، طلا و برده بارگیری مینمودند.
آمده است تا پیش از ساخت قطبنما در اروپا، دریانوردان اروپایی برای سفر در دریاها از امکانات ابتدایی بهره میبردند. برای پیدا کردن راه خشکی از پرواز پرندگان همراه کشتی استفاده و در شرایط عام، در نیمکره شمالی از ستاره قطبی و از خورشید در هنگام ظهر به منظور تعیین موقعیت جنوب استفاده میکردند. بعدها دریانوردان با استفاده از تجربههای مختلفی که کسب کرده بودند، امکان ناوبری خود را افزایش دادند. در ابتدا دریانوردی مختص مسیرها و فاصلههای مشخص بود مانند؛ گذرگاه مانش، دریای مدیترانه و حدودی از دریای بالتیک. ساخت و ورود قطبنما و سکان کشتی به این عرصه باعث ایجاد تحولات و پیشرفتهای قابلتوجهی در کشتیرانی شد. در مدارک اروپایی، از اواخر قرن دوازدهم درباره قطبنما سخن به میان میآید. پییر روسو مینویسد:

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

اولین باری که در مدارک موجود اروپایی، از قطبنما گفتگو میشود، مربوط به سال ۱۲۰۰میلادی در فرانسه، ۱۲۰۷ در انگلستان و ۱۲۱۳ در ایسلند است. این قطبنما بهطور کامل ابتدایی بوده و از پرکاهی تشکیل میشده که عقربه مغناطیسی بر آن قرار داشته است و مجموعه آنها را روی تشتک آبی میگذاشتهاند. پییرروسو همچنین مینویسد: با ذکر قطبنما با اختراعی مواجه میشویم که تا پیدایش مدرک خلاف آن، کشور چین میتواند اولویت در اختراع آنرا به خود منسوب کند. آنچنان که مشهور است، در زمان سلطنت سلسله تسین در کشور چین (۲۶۵ تا ۴۱۹ میلادی) برای یافتن سمت جنوب، از عقربه مغناطیس در ارابههای مغناطیسی استفاده میکردند و آن عبارت از ارابهای بود که مجسمه کوچکی بر آن قرار داشت که میتوانست در حول محور قائمی حرکت کند و در داخل آن، آهنربایی تعبیه شده بود به نحوی که آدمک مزبور تحت تاثیر آن بطور خودکار همواره متوجه سمت جنوب میشد.
طی قرن پانزدهم، دریانوردان اروپایی سفرهای مخاطرهآمیزی را با هدف کشف راهها و سرزمینهای جدید و انجام مبادلات بازرگانی وسیعتر آغاز کردند. توسعه حملونقل دریایی به سمت چین و هند و برتریجویی بر تجار و بازرگانان خاورمیانه از جمله اهداف آنان بود. در ادامه تعقیب چنین اهدافی قاره آمریکا کشف شد. اروپاییان و در ابتدا پرتغالیها و اسپانیاییها آنرا در اختیار گرفتند و ظرف پنجاه سال با غلبه برتمدن “اینکا” در پرو فعلی و “ازتک “در مکزیک بطور کامل، صاحب یک سرزمین ثروتمند و غنی شدند. در این شرایط آرام آرام تغییراتی در اوضاع طبقات اجتماعی پدیدار شد، بطوریکه احیای تجارت و پیدایش شهرها را در پی داشت، کشاورزی رونق زیادی پیدا کرد و به حملونقل محصولات کشاورزی (گندم، پارچه، ادویه، پنبه، ابریشم) جان تازه داد. تجارت دریایی باعث رونق حملونقل دریایی و شهرهای بندری و ساحلی گردید. جنوا، ونیز، مارسی، سواحل لومبارد، کرانههای دریای مانش، دریای مدیترانه و بالتیک و رود راین در این شرایط توسعه گستردهای را شاهد بودند.
بند دوم: تاریخچه حملونقل دریایی ایران
اسناد و مدارک تاریخی شایان توجهی که در طی دهههای اخیر به دست آمده است، بر این موضوع تاکید دارد که ایرانیان قبل از پیدایش خط، یعنی چندین هزار سال قبل از میلاد حضرت مسیح(ع) با دریانوردی آشنا و همچنین دارای ابتکارات و ابداعاتی هم در زمینه دریانوردی بودهاند. افرادی همچون لردکرزن انگلیسی، لرد بلگریو و سرآرنولد ویلسن و ر.وادالا نایب کنسول فرانسه در بوشهر در کتابها و خاطرات خود مدام سعی در خلافگویی در رابطه با دریانوردی ایرانیان کرده و ابتکارات ایرانیان را به دیگران نسبت دادهاند. به نظر نگارنده، این امر عجیبی نیست زیراکه انگلیسیها، فرانسویها و پرتغالیها اصولا در سرقت تاریخ و تمدن و انتساب آن به دیگران و یا خود و همچنین استعمار و دروغ سابقه درخشانی دارند.
در کنار تحریفگران تاریخ، اشخاص با وجدانی نیز وجود دارند که حقیقت را بر روی کاغذ میآورند و در دسته نابودگران واقعیت قرار نمیگیرند، از جمله پاول جلیناس و روبرت شارف که در کتاب تاریخ دنیا یادآور میشوند :

((داریوش اول بزرگترین بحریه را که تا آن روز در جهان مانند نداشت، پدید آورد و سازمان یاد شده به عهد خشایارشا گسترده و پهناور گردید و نیرویی شگرف یافت)).
همین دانشمندان مینویسند:
ایرانیان در دوران هخامنشی نخستین دریانوردانی بودند که در راه شناسانیدن زوایای ناشناخته دنیا گام برداشته و در طریق ایجاد گذرگاههای دریایی، بیامان کوشیدند و تسهیلات بایستهای را در راستای حملونقل دریایی فراهم آوردند. برای مثال پیوستن دریای سرخ به دریای مدیترانه در عهد داریوش اول و ایجاد پلهای جابهجا شونده و شناور به روی تنگه داردانل در عصر خشایارشا را میتوان دلیل بارزی بر این مدعا دانست.
همچنین بنا به نوشته هرودوت :
(( قسمت بیشتر قاره آسیا در عصر و زمان داریوش و به وسیله سیلاکس سردار و دریاسالار وی کشف گردید و باید گفت که سیلاکس در سالهای ۵۱۶ تا ۵۱۲ پیش از میلاد کار عظیمی را به انجام رسانده است)). جرج سارتن پس از نام بردن از چهار دریانورد باستانی از جمله اسکولاکس(سیلاکس)، ساتاسپس(صد اسب) تحت سرپرستی ایران و دو نفر دریانورد دیگر به اسم هانون و هیمیلکون از اهالی قرطاجنه(کارتاژ) که متحد با ایران بر ضد یونان بهشمار میرفتند، در پایان بحث دریانوردی هانون کارتاژی و مقایسه سفر او با ساتاسپس ایرانی مینویسد:
(( این دو دریانورد یا لااقل یکی از آن دو توانستهاند سواحل شمال غربی آفریقا را بشناسند و برای پیبردن به اهمیت کاری که کردهاند، باید به خاطر آورد که تا دو هزار سال پس از آن زمان هیچکس از حدودی که آن دو نفر دریانورد باستانی به آنجا رسیده بودند، تجاوز نکرده است)).
نوشتهاند خلیجپارس جایگاه بشر اولیه بوده است و انسانهای نخستین برای اولینبار در این دریا به قایقرانی پرداختند و سپس هنر قایقسازی را همراه قایقهای خود به آبراهها و دریاهای دیگر بردند. حاشیه ساحلی خلیجپارس و دریایعمان از زمانهای بسیار دور محل سکونت طوایف مختلف و این دریا مسیر عبور و مرور قایقها و کشتیهای قبایل و ملتهای مختلف آن روزگار بوده است. در طول تاریخ گذشته سومریها، کلدانیها، آشوریها، ایلامیها و بابلیها در سرتاسر دریایعمان، خلیجپارس و دریایسرخ به رفتوآمد و دریانوردی اشتغال داشتند. علاوه بر آبهای اصلی کشور، رودخانهها و دریاچههای داخلی نیز محل عبور شناورهای کوچک و بزرگ اعم از پارویی و بادبانی بودهاند و بیشترین کالاها و مایحتاج ملل مختلف از این راه به بندرها و سواحل دور و نزدیک رسانیده میشده است.
کشف مهرگلی شهر چغامیش بیانگر این مطلب است که ایران دارای قدیمیترین سند دریانوردی جهان است و این مهر گلی که قدمت آن به شش هزار سال قبل از میلاد میرسد، به وضوح نشان میدهد که ایرانیان پیش از اختراع خط به دریانوردی و سفر در دریا پرداختند. مهمتر از همه اینکه ایرانیان قبل از اینکه به فکر ایجاد روزی به نام روز دریانوردی باشند، روز دهم مرداد مصادف با روز اول ماه اوت میلادی را روز دریانوردی خود قرار داده بودند.
گفتار دوم: مفاهیم مرتبط
در این گفتار به معرفی مفاهیم مرتبط در حملونقل دریایی پرداخته میشود.
بند اول : حملونقل
ترابری یا حملونقل، انتقال کالا و انسان است ازجایی به جای دیگر. این واژه از پیشوند پارسی ترا به معنی فراسو و واژه بری از فعل بردن ساخته شده است. پیشوند ترا از پیشوندهای کهن زبان پارسی است که در پارسی باستان نیز همینگونه کاربرد داشته و هممعنی و همریشه با( ترنس ) در انگلیسی است. از دید واژگانی به معنی بردن به آنسوی دیگر است. در یک ردهبندی کلی میتوان این رشته را به سه بخش؛ زیرساخت، وسیله نقلیه و بهره برداری بخش نمود.
بند دوم: تجارت
انتقال مالکیت کالا و خدمات از شخصی (اعم از حقیقی و حقوقی) در شبکهای به نام بازار.
بند سوم: تجارت بینالمللی
صادرات و واردات کالاها و خدمات بین کشورهای مختلف جهان به وسیله تاجران ملی و بینالمللی است. هیچ کشوری یافت نمیشود که تمام ضروریات و نیازمندیهای خود را بدون داشتن روابط تجاری خارجی بطور کامل برآورده سازد.
بند چهارم: توسعه
مختلفی از توسعه شده است. سازمان ملل، توسعه را فرآیندی میداند که کوششهای تعاریف مردم و دولت را برای بهبود اوضاع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هر منطقه متحد کرده و مردم این مناطق را در زندگی یک ملت ترکیب نموده و آنها را بطور کامل برای مشارکت در پیشرفت ملی توانا سازد، میداند.
بند پنجم : توسعه تجارت بینالملل
با انتقال مالکیت کالا و خدمات از شخصی به شخص دیگر درفضایی به نام بازار تجارت شکل میگیرد و هنگامی که این انتقال کالا وخدمات به فراسوی مرزها برسد و از سطح ملی فراتر رود، یعنی توسعه یافته و این توسعه هم در بخش ملی و هم در بخش بینالمللی اتفاق افتاده است. عوامل اثرگذار بر تولید مختلفند. نیروی کار، سرمایه، تکنولوژی و زمین از مولفههای آن هستند.

از نظر اقتصادی تسهیل درجابجایی کالاها وخدمات از طریق حذف یا کاهش موانع مصنوعی صرفاً به برابری قیمت محصولات در میان کشورهای مختلف منجر میشود. در حالیکه تسهیل درجابجایی عوامل تولید ضمن کاهش قیمت شده محصولات، افزایش کیفیت خدمات و کالاها و نیز رشد وتوسعه اقتصادی کشورها را در پی دارد.
بعد از جنگ جهانی دوم تجارت جهانی در مقایسه با تولید جهانی رشد بیشتری داشته است، این موضوع به معنای آنست که افزایش تجارت در میان کشورها بر مبنای مزیتهای نسبیشان در تولید یک کالا یا خدمات بوده است. به جای آنکه همه مراحل تولید یک کالا در یک کشور انجام شود که فقط در تولید بعضی قطعات مزیت نسبی دارد، اما در تولید تعداد دیگری از قطعات آن کالا مزیت نسبی ندارد. امروزه برمبنای تئوری مزیت نسبی وبا توجه به موافقتنامههای تجارت آزاد میان کشورها، هر قطعه از محصول درکشوری که در تولید آن قطعه مزیت نسبی دارد به صورت تخصصی تولید میشود، و برای مونتاژ و توزیع بین مصرفکنندگان به کشوری فرستاده میشود که نیروی کار ارزانش مزیت نسبی به آن، در مونتاژ داده است. نتیجه این رویکرد آنست که، برخلاف گذشته قبل از عرضه محصول نهایی به بازارهای مصرف لازم است، قطعات چند باربین کشورهای مختلف رد وبدل شود که این مبادله خود باعث افزایش تجارت میان کشورها در مقایسه با تولید میشود.
تداوم این شکل ازتجارت از سویی به تخصصی شدن تولید کالاها و خدمات در کشورها و در نهایت جهانیشدن اقتصاد منجر شده است و از طرف دیگر باعث شده که کشورهای دنیا بیش از گذشته به خدمات حملونقل بویژه حملونقل دریایی نیاز داشته باشند. به همین دلیل از حملونقل دریایی به خون جاری در رگهای تجارت واقتصاد تعبیر میشود. رشد و تجارت جهانی بدون حمل ونقل دریایی امری غیرممکن است.
بند ششم: زیرساخت
زیرساخت شامل شبکههای ترابری (جادهها، خطوط آهن، راههای هوایی، راههای آبی، خطوط لوله(حمل مواد) مورد استفاده و همچنین گرهها یا پایانهها (مانند: فرودگاهها، ایستگاههای راه آهن، ایستگاه اتوبوس و بندرها است. وسایل نقلیه عموماً درشبکهها حرکت میکنند مانند؛ خودروها، قطارها، هواپیماها و…
بند هفتم: بهرهبرداری
بهرهبرداری دربرگیرنده فعالیتهایی است که کنترل سامانه را انجام میدهند (مانند: چراغهای راهنمایی و شیب سنجها، خط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *