پایان نامه کارشناسی ارشد رشته حقوق بین الملل : رویکرد نوین حقوق بین‌الملل نسبت به تجزیه‌طلبی

گرایش بین الملل

با عنوان : رویکرد نوین حقوق بین الملل  نسبت به تجزیه طلبی

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد دامغان

دانشکده حقوق

 پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته حقوق (M.a)

گرایش بین الملل

عنوان

رویکرد نوین حقوق بین الملل

نسبت به تجزیه طلبی با عنایت به آراء محاکم داخلی و بین المللی

استاد راهنما

دکتر علی رضا حسنی

 استاد مشاور

دکتر محمد حسن حسنی

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود
تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فهرست مطالب
عنوان صفحه
چکیده ۱
مقدمه ۲
الف- بیان مسئله و اهمیت آن ۵
ب- روش تحقیقات، مشکلات و محدودیت­ها ۷
ج- پیشینه تحقیق ۷
د- سئوال­ها ۸
ه- فرضیه­ها ۸
و- اهداف تحقیق ۹
ح- تقسیم مطالب و ساختار تحقیق ۹
فصل اول: کلیات (تعریف و مفاهیم)
تعریف مفاهیم ۱۰
مبحث اول: نگاهی به تحول حق تعیین سرنوشت و تجزیه طلبی در گذر تاریخ ۱۲
گفتار اول: حق تعیین سرنوشت و تجزیه طلبی قبل از دوران منشور ۱۲
گفتار دوم: حق تعیین سرنوشت و تجزیه طلبی بعد از دوران منشور ۱۵
مبحث دوم: مفهوم حق تعیین سرنوشت ۱۹
گفتار اول: تعریف، اهمیت، جایگاه حقوقی حق تعیین سرنوشت ۱۹
گفتار دوم: ابعاد حقوقی حق تعیین سرنوشت ۲۰
بند اول: جنبه داخلی حق تعیین سرنوشت ۲۱
بند دوم: جنبه خارجی حق تعیین سرنوشت ۲۱
مبحث سوم: موارد کاربرد حق تعیین سرنوشت خارجی ۲۳
گفتار اول: حق تعیین سرنوشت مردم تحت استعمار و سرزمین­های غیر خود مختار ۲۳
گفتار دوم: حق تعیین سرنوشت مردم تحت انقیاد و اشغال بیگانه ۲۶
مبحث چهارم: راهکارهای مشروع اعمال اصل حق تعیین در حقوق بین الملل معاصر ۲۸
مبحث پنجم: ارتیاط حق تعیین سرنوشت و تجزیه طلبی در حقوق بین الملل ۳۰
فصل دوم: مشروعیت و عدم مشروعیت تجزیه طلبی در حقوق بین الملل معاصر
مقدمه ۳۵
بخش اول: مبانی حقوقی و فلسفی تجزیه طلبی در حقوق بین الملل ۳۷
گفتار اول: نظریه طرفداران نامشروع بودن جدائی یک جانبه در حقوق بین الملل ۳۷
گفتار دوم: نظریه طرفداران مشروعیت (عدم ممنوعیت )جدائی یک جانبه در حقوق بین الملل ۴۱
گفتار سوم: مبانی فلسفی (حقوق موضوعه) تجزیه طلبی در حقوق بین الملل ۴۵
بخش دوم: رویکرد نوین حقوق بین الملل نسبت به تجزیه طلبی کشورها ۵۲
گفتار اول: تئوری جدائی جبرانی (­چاره ساز) ۵۲
گفتار دوم: شرایط اجرائی جدائی چاره ساز ۵۷
بند اول : شرایط ماهوی ۵۷
بند دوم: شرایط شکلی ۶۰
گفتار سوم: تحلیل تئوری جدائی جبرانی از منظر معاهدات و عرف بین المللی ۶۲
الف- معاهدات بین المللی ۶۲
ب- حقوق بین الملل عرفی ۶۶
گفتار چهارم: تحلیل رویه اعضای جامعه بین المللی در مورد جدائی طلبی( قضایای کوزوو، اوستیای جنوبی، ابخازیا) ۶۷
الف- از بحران کوزوو تا استقلال ابخازی و اوستیای جنوبی ۶۸
ب- تحلیل عکس العمل جامعه بین المللی در قبال قضایای کوزوو، ابخازی و اوستیای جنوبی ۷۰
ج- رأی مشورتی دیوان بین المللی دادگستری در مورد استقلال کوزوو ۷۱
گفتار پنجم: مطالعه دو قضیه جنوب سودان و اسکاتلند در حقوق بین الملل معاصر ۷۵
بند اول: جنوب سودان ۷۵
الف- زمینه و شرح موضوع ۷۵
ب- رویکرد و عکس العمل دولت ها (بازیگران خارجی) نسبت به تجزیه سودان ۷۶
بنددوم: اسکاتلند (در استانه جدائی از انگلیس) ۷۸
الف- زمینه و شرح موضوع ۷۸
ب- ابعاد حقوقی جدائی اسکاتلند از انگلیس ۷۹
گفتار ششم: رهیافت حقوق بین الملل معاصر در پارادایم نوین ۸۱
نتیجه گیری و پیشنهادات ۸۸
منابع و ماخذ ۹۲
چکیده انگلیسی ۹۶

چکیده
موضوع جدائی­طلبی و تلاش برخی از گروه های اقلیت برای جدا شدن از دولت مادر، همواره مسأله­ای حساس برای جامعه بین المللی به ویژه دولتی بوده­ که چند ملیتی یا چند قومیتی هستند. امروزه از حدود یکصد و نود کشور جهان، یکصد و بیست کشور دارای اقلیت های بزرگ و عمده ای هستند و تعداد کمی از دولت ها در جهان امروزی از همگونی فرهنگی و قومی برخوردار می باشند. موضوع جدائی یک جانبه پس از پایان استعمارزدائی و جنگ سرد وارد مرحله ای تازه ای شد و نگرانی محافل بین المللی افزایش یافت. صدور اعلامیه یک جانبه استقلال کوزوو در ۱۷فوریه ۲۰۰۸ وشناسائی آن از سوی بیش از ۷۶ کشور به ویژه کشورهای غربی ومخالفت شدید برخی دولت ها از جمله روسیه، صربستان، چین، موضوع جدائی طلبی و ارتباط و تعامل میان اصول حاکمیت و تمامیت ارضی دولت­ها از یک سو و حق تعیین سرنوشت مردم از سوی دیگر را در مرکز مباحث حقوق بین الملل قرار داد. چند ماه بعد در اگوست ۲۰۰۸ ابخازی و اوستیای جنوبی توسط روسیه و چند کشور مورد شناسائی قرار گرفت و با واکنش منفی دولت های غربی مواجه گردید. علمای حقوق بین الملل در خصوص مشروعیت یک جانبه دو رویکرد متفاوت اتخاذ نموده اند؛ گروه اول بر این عقیده اند که در حقوق بین الملل حقی به عنوان جدائی طلبی بدون رضایت دولت پیشین وجود ندارد و قواعد حقوق بین الملل از حاکمیت و تمامیت ارضی دولتها دفاع می کند. اما گروه دیگر بر این باورند که در حقوق بین الملل قاعده ای در مورد «حق جدائی» یا «ممنوعیت حق جدائی» وجود ندارد و در صورتی که دولت جدید بتواند به طور مؤثر به اعمال حاکمیت بپردازدبه عنوان تابع حقوق بین الملل قابل پذیرش خواهد بود .عده­ای نیز از این هم فراتر رفته اند وگفته­اند «به موجب قاعده ای در حال ظهور …حق تعیین سرنوشت در موارد نقض سیستماتیک حقوق بشر حقی قابل مطالبه می­باشد». در تحقیق حاضر، سعی شده پس از تشریح حق تعیین سرنوشت و ارتباط آن با تجزیه طلبی، دیدگاه علمای حقوق بین الملل نسبت به مشروعیت جدائی یک جانبه مورد بررسی و در نهایت رویکرد نوین حقوق بین الملل با عنایت به قضایای کوزوو، ابخازی و اوستیای جنوبی، جنوب سودان و… تبیین می­گردد.
واژگان کلیدی: جدائی یک جانبه، حق تعیین سرنوشت داخلی وخارجی، استقلال، جدائی چاره ساز
مقدمه
ارتباط میان جدائی طلبی وحقوق بین الملل از جمله موضوعاتی است که توجه دکترین را برای مدت طولانی به خود جلب نموده است. شکل­گیری یک دولت جدید که به واسطه تجزیه حاکمیت یک کشور انجام می­شود چالش­های نظری وعملی بسیاری را در حقوق بین الملل پدید می­آورد. در حال حاضربسیاری از کشورها با پدیده جدایی طلبی روبرو هستند. در این کشورها گروه­هائی تحت عنوان قومیت، عرق یا مذهب درصدند تا به نحوی از لوای دولت مرکزی جدا شوند و برای این منظور به عبارت پرطمطراق حق سرنوشت در حقوق بین الملل متوسل می­شوند. حقی که در آغاز در چارچوب استعمارزدایی رشد نمود وتا مدت ها خود را محدود و به همین عرصه مضیق می­دید. با این حال امروزه به شدت به این شبهه دامن زده شده است که آیا می­توان به استفاده از این اصل تا بدان جا رسید که بتوان برای گروه های عرقی- مذهبی در یک کشور حقی برای جدایی متصور بود؟ حقیقت این است که تا همین چند سال اخیر می­شد به ضرس قاطع ادعا کرد که قاطبه اعضا جامعه بین المللی با به رسمیت شناختن چنین حقی برای گروه های اقلیت موجود در این کشورها مخالف هستند و درموارد طرح این قضایا همواره از اصل تمامیت ارضی دولت ها حمایت کرده اند.
با این حال از سال ۲۰۰۸ میلادی زمزمه هائی این رویه قاطع را با چالش­ روبرو کرده است. ایالت کوزوو در ۱۷ فوریه ۲۰۰۸ علی رغم مخالف شدید صربستان، روسیه، چین، اعلامیه استقلال خود را صادر نمود. در این سال بسیاری از اعضای جامعه بین المللی جدائی ایالت کوزوو از دولت صربستان را مورد شناسائی قرار دادند و تا تاریخ۲۰ آوریل ۲۰۱۰ از سوی ۷۵ کشور به رسمیت شناخته شده است. اعلام استقلال یک جانبه کوزوو، آبخازیا و اوستیای جنوبی نقطه عطفی برای تعیین تکلیف حقوقی این مساله در دهه اول قرن بیست و یکم پدید آورد. مجمع عمومی سازمان ملل در اکتبر ۲۰۰۸ با تصویب قطعنامه­ای از دیوان بین المللی دادگستری خواست تا مطابقت اعلامیه یک جانبه استقلال کوزوو با مقررات حقوق        بین المللی را مورد بررسی قرار دهد. در پرتو مقررات مذکور اولین بار برخی از دولت­ها، به طور رسمی نظرات حقوقی خود را در این ارتباط منتشر کردند.
دولت روسیه که مناطق آبخازیا و اوستیای جنوبی را در آگوست ۲۰۰۸ مورد شناسایی و با استقلال کوزوو مخالفت کرده، طی لایحه­ئی استقلال کوزوو را مغایر حقوق بین الملل دانست. روسیه معتقد بود که خارج از وضعیت­های استعماری­، گروه­های قومی حق جدائی ندارند، مگر آن که حقوق بنیادین گروه مربوط به صورت وسیع نقص شود و آنان مورد حمله مسلحانه آشکار حکومت مرکزی قرار گیرند. در چارچوب این تئوری کوزوو مصداق برخورداری از حق تعیین سرنوشت خارجی، شناخته نشد. در این حال این سوال مهم در برابر حقوق­دانان بین المللی قرار گرفت که آیا چنین رویه­ای را می­توان در حقوق بین الملل سرآغاز تغییری مهم دانست و ادعا کرد نگاه حقوق بین الملل نسبت به گروه­های جدائی طلب تغییر کرده است؟ آیا می­توان گفت جدایی کوزوو، ابخازیا و اوستیای جنوبی زمینه­ای برای مشروعیت ادعای گروه های جدایی طلب در سایر کشورها و حقوق بین الملل ایجاد نموده است؟ رهیافت حقوق بین الملل معطوف به این پرسش­ها در ابتدای راه پر فراز و نشیبی قرار دارد که جز با تحقیقات آکادمیک و فراهم آوردن بستر دکترین­های اجتماعی امکان پذیر نیست­.
در واقع از یک طرف با افزایش حرکت­های جدایی­طلبانه توسط گروه­های مردمی مستقر درکشوری مستقل مواجه­ایم و از طرف دیگر با فقد نظام حقوقی در این رابطه مواجه هستیم . مردمی که زمانی تابعیت بی­چون و چرای کشور مرکزی را داشته­اند، امروز خواستار حرکت به سمت جدایی ومتهم به بی وفایی  می­شوند. آنها می­خواهند بدانند که حقوق بین الملل چه حقوق و وظایفی را به آنها بار می­کند و آیا مستحق جدایی و تشکیل کشوری مستقل هستند یا آنگونه که دولت مرکزی ادعا می­کند، عمل آنها چیزی جز آشوب و خرابکاری نیست؟ از این رو برای به نظم درآوردن حرکت­های این چنینی در جهان و نزدیک کردن منطق جامعه بین الملل به هم، در ارتباط با مسئله جدائی طلبی کوششی را می­طلبد که جز با تشبث به حقوق    بین الملل محقق نخواهد شد .
امروزه مسئله جدایی طلبی برای دولت­ها حائز اهمیت است. جدایی طلبی مفهومی است که دولت­ها کمتر مایل به بکار بردن آن در بیانات دیپلماتیک و حقوقی خود هستند و بیشتر ترجیح می­دهند از واژه شورشی استفاده نمایند. جدایی یک گروه از دول مرکزی و اظهار وجود آنها به عنوان یک کشور جدید  می­تواند روابط بین المللی را تحت تأثیر قرار دهد. قضایای نادری وجود دارد که در آن دولتی استقلال یک دولت جدا شده از خود را شناسایی نمود. (برای نمونه شناسایی بنگلادش پس از جدایی توسط دولت پاکستان به عنوان دولت مرکزی پیشین را می­توان ذکر نموده است). هم چنین این شناسایی ممکن است هنگامی که دیگر کشورها از استقلال کشور جدا شده حمایت نمایند، صورت گیرد. انسان­ها چه فطرتاً و چه ضرورتاً تمایل به زندگی درگروه­های اجتماعی دارند. آنچه تاریخ نشان می­دهد این است که فرد گروه­ها به سمت کلان گروه­ها حرکت کرده­اند تا جایی که توانسته­اند به یاری هم نظام­های سیاسی و حقوقی برای امورات داخلی وخارجی خود برپا کنند. این نظام سیاسی وحقوقی دردوران و ستفالی به شکل تکامل یافته و مقدس خود درآمد تا جایی­که حقوق بین الملل به جا مانده از آن میراث، مسئله حاکمیت کشورها را تا بوئی خدشه ناپذیر دانسته است. قرن ها سپری شد تا شاهد طلیعه مفاهیمی ازحقوق بشر در آسمان ظلمانی حقوق بین الملل شویم. در اصل نطفه حق تعیین سرنوشت در قرن ۱۹ بسته شد با طلوع مفهوم اصل ملیت­ها در این قرن دیگراین تنها دولت­ها نبودند که دارای حق بودند بلکه ملت­ها نیز حقوقی پیدا کردند. اصل ملیت­ها به این مفهوم بود: « افرادی که دارای نژاد، زبان، سنن، رسوم و تمایلات مشترک هستند، یک ملت را تشکیل می­دهند و حق دارند در کشور مستقلی جمع شوند». این اصل منادی اصل تعیین سرنوشت بود که بعدا تبدیل به حق­گردید. این اصل اولین بار در مواد ۲ و ۵۵ منشور سازمان ملل متحد و بعدا قطعنامه های متعدد سازمان ملل و سپس در میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و میثاق حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۹۶۶ متبلور و وارد حقوق بین الملل موضوعه گردید.جامعه بین المللی شاهد تحولاتی در مرحله حق تعیین سرنوشت بوده است. باید دانست جدایی در شکل امروزی در اصل از مصادیق حق تعیین سرنوشت محسوب نمی­گردید. اولین­گروه مستحق استقلال ­که حقوق بین الملل به رسمیت شناخت ملت­های تحت استعمار بودند. پس از آن مردم سرزمین­های خود مختار و مردم سرزمین­های اشغالی به عنوان گروه­های مستحق جدایی معرفی شدند. گروه بعدی مردم تحت سلطه دولت ­نژادپرست بودندکه پس از واقعه رودزیای جنوبی درسال ۱۹۶۴ ، دیوان به حق تعیین سرنوشت داخلی آنها رأی داد. پس از آن درسال­های اخیر، نقض فاحش حقوق بشر در نقاط مختلف دنیا، از جمله ارامنه ترکیه، چچن، قره باغ ، کوزوو، اوستیای جنوبی و آبخازیا، سودان جنوبی، این مسئله را به وجود آورد که آیا نقض حقوق بشر می­تواند به گروه­های      تجزیه طلب حق جدایی از سرزمین مادریشان را بدهد؟ درحالی که چنین حقی درحقوق بین الملل موضوعه وارد نشده، آیا می­توان طلیعه ظهور این حق را در حقوق بین الملل نوین مشاهده­کرد؟ بدین جهت و به واسطه آنکه تحقیق مفصل و مستقلی در رابطه با این طلیعه نوظهور در حقوق بین الملل نسبت به تجزیه طلبی صورت نگرفته است. در پایان نامه حاضر تلاش شدتا به صورت جامعی ماهیت ومفهوم تجزیه طلبی، حق تعیین سرنوشت، رویه دولت­ها در ارتباط با جدائی یک جانبه، رویکرد نوین حقوق بین الملل نسبت به تجزیه طلبی با عنایت به آراء محاکم صادره­داخلی و بین المللی روشن­گردد. هرچند بررسی جامع تجزیه طلبی درحقوق بین­الملل به دلیل حساسیت بالای سیاسی و امنیتی آن، رویهای بعضاً متناقض دولت­ها ونیز صدور قطعنامه و بیانیه­های پیچیده و یا متضاد یکدیگر در صحن سازمان های بین المللی، بسیار مشکل می­باشد.
الف- بیان مسئله واهمیت آن
حق بر جدایی را می­توان مشروعیت جدا شدن کامل گروهی از جمعیت از صلاحیت دولت­ها در مصادیق حقوق بین الملل تعریف کرد. حقیقت این است که چنین حقی در موارد محدود و معدودی توسط حقوق بین الملل تا پیش از دهه هشتاد خورشیدی نیز به رسمیت شناخته شد. مهم­ترین این موارد حق جدائی مستعمرات یک سرزمین از دولت مرکزی استعمارگر می باشد. [۱]
تعداد صفحه :۱۰۹
قیمت : ۱۴۷۰۰ تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :               serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  **** ***