رویکردهای تاثیر سازمانی بر مبنای مدل هدف

    به طور سنتی، تاثیر سازمانی بر مبنای ((مدل هدف، یا راه و روش رسیدن به هدف)) مورد توجه قرار میگیره. بر این پایه تاثیر سازمانی با در نظر گرفتن رسیدن به اهداف سازمان تعریف می شه. به نظر ایشون تاثیر واقعی هر سازمان مشخص به وسیله اندازه توفیق اون در تحقق بخشیدن به هدف هاش مشخص می شه. البته وقتی سازمان هدفی داره که محدود و معینه، طوری کنترل شدنیه و روی اون اجماع عمومی هست، در این صورت تاثیر اون تقریبا آسونه. سختی امتحان تاثیر زمانی شروع می شه که محصول یا تولیدات سازمان مادی نباشه و در عمل، اون طرف مفروضات راه و روش رسیدن به هدف، مسائل سازمان تولید شه. راه و روش بعدی عبارت از (( راه و روش سیستمی یا مدل منبع سیستم)) است. این راه و روش بر اساس نظریه سیستمای شکل گرفت هاست. برمبنای مفروضات این راه و روش سازمان از اجزای به هم پیوسته تشکیل شده که با یکدیگر کل واحدی رو ایجاد می کنن و ضعیف کردن کارکرد یه جزء بر کارکرد کل سیستم اثر میذاره.به خاطر این تاثیر لازمه واسه به کار گیری مزیتای محیطی واستفاده از موقعیت خود واسه کسب منابع کم پیدا و با ارزش تعریف می شه. هرچند راه و روش سیستمی ترتیب و وابستگی دوطرفه فعالیت سازمان رو زیاد می کنه وبا امتحان منابع و امکانات از توانایی کاربردی بیشتری برخورداره با اینحال، راه و روش فوق به جای تاکید در حال افزایش برخود تاثیر بر منابع و امکانات لازم تاکید می کنه. راه و روش جدید در تاثیر عبارت از ((راه و روش عامل ها و ذی نفعان هدف دار)) است بر بنیان نظریه سیستمی این راه و روش تلاش می کنه تا همه عاملای کلیدی مهم و موثر در بقاء رشد سازمانی رو شناسایی کنه. به خاطر این، انتظار میره سازمان بتونه عوامل هدف دار موثر خود رو شناسایی کرده و درک جامعی از جنبه های جور واجور اونا داشته باشه. در این راه می تونه از راه و روش چهارمی نسبت به تاثیر سود ببره که از آن به نام ((راه و روش ارزشای رقابتی)) یاد می شه. ارزشای رقابتی می تونه در دو جهت و یا دو شاخگی مخالف نما شامل انعطاف پذیری سازمان واسه تمایل به نوع بیاری و برابری با تغیر و تغییر سازمانی در مقابل یافته های پایانی سازمان شکل گیرد (عباس پور،۱۳۸۷).