دانلود پایان نامه

عنوان پایان نامه :

 تهیه لاستیک نیتریل به روش پلیمریزاسیون امولسیونی و بررسی خواص آن

یک صفحه از متن پایان نامه فقط برای نمونه :

۱-۱-      تئوری پلیمریزاسیون امولسیونی کلاسیک

پلیمریمزاسیون امولسیونی روشی است که در آن یک مونومر یا مخلوطی از مونومرها در حضور یک محلول آبی از یک عامل فعال سطحی برای تشکیل یک محصول، که لاتکس نامیده می شود، پلیمریزه می شود. مورد اشاره شده به عنوان یک پراکندگی کلوئیدی از ذرات پلیمری در یک محیط آبی نیز تعریف می شود. اجزای اصلی برای دستیابی به چنین محصولی علاوه بر مونومر و آب، عامل فعال سطحی، شروع کننده‌ و عامل انتقال به زنجیر می‌باشند.

هم در پلیمریزاسیون سوسپانسیونی و هم در پلیمریزاسیون امولسیونی آب یکی از اصلی ترین اجزاء می‌باشد. به عنوان یک فاز پیوسته و همچنین خنثی، آب نه تنها عاملی برای دستیابی به ویسکوزیته پایین است بلکه دارای ضریب انتقال حرارت مناسب نیز می باشد. به علاوه، آب مکان‌های پلیمریزاسیون را از هم جدا می کند. فرآیند جدایش رادیکال‌های آزاد[۱] یک مزیت ویژه در پلیمریزاسیون امولسیونی می‌باشد که بعداً در بخش‌های دیگر توضیح داده خواهد شد. آب همچنین محیطی را برای انتقال مونومر از قطرات مونومری به ذرات پلیمری فراهم می کند. همچنین مکانی برای تجزیه شروع کننده و شکل گیری الیگومرها، و نیز محیطی برای جابجایی پویای عوامل فعال سطحی میان فازها است [۵].

عوامل فعال سطحی (همچنین به عنوان امولسیفایر می‌توانند بیان شوند) عملکرد دوگانه در پلیمریزاسیون امولسیونی ایفا می‌کنند. مهیا کردن مکان‌هایی برای هسته گذاری ذرات (به عبارتی مایسل‌های متورم شده از مونومر) به علاوه مهیا کردن پایداری کلوئیدی برای ذرات در حال رشد که نتیجه ای از جذب امولسیفایر در میان سطح ذره – آب می‌باشد.

رایج ترین شروع کننده‌های قابل حل در آب نمک‌های غیرآلی پرسولفوریک اسید همچون پتاسیم پرسولفات می‌باشند. شروع کننده‌های اکسیداسیون-احیا نیز ترکیبی از یک عامل اکسید کننده و یک عامل کاهنده می‌باشند که توانایی تولید رادیکال‌ها را نیز دارند. شروع کننده‌های انحلال پذیر در روغن همچون ترکیبات آزو در پلیمریزاسیون امولسیونی به منظور کنترل مورفولوژی ذرات و واکنش های پیوندخوردگی[۲] درون ذرات و همچنین برای کاهش مونومر باقیمانده در پایان پلیمریمزاسیون مورد استفاده هستند [۵]. دسته وسیعی از عوامل انتقال به زنجیر همانند مرکاپتان‌ها برای کنترل جرم مولکولی پلیمر مورد استفاده قرار می گیرند.

شاید مهمترین ویژگی پلیمریزاسیون امولسیونی ناهمگنی آن از ابتدا تا انتهای پلیمریزاسیون باشد. تحت فرآیند اختلاط مونومرها با آب و امولسیفایرها، مولکول‌های امولسیفایر دسته‌هایی با هسته‌های آب گریز تشکیل می‌دهند (که اصطلاحاً مایسل[۳] نامیده میشوند) و توسط مونومرها متورم می‌شوند. توده مونومر در قطراتی با اندازه بزرگ که قطرات مونومری نامیده می‌شوند قرار می‌گیرند. با افزودن شروع کننده، رادیکال‌ها در فاز آبی تشکیل می‌شوند. این رادیکال‌ها ممکن است در فاز آبی رشد کنند و الیگورادیکال‌ها را توسط افزوده شدن مولکول‌های مونومر که به صورت جزئی در فاز آب هستند، تشکیل دهند.هسته گذاری ذرات در این نقطه که توسط چند مکانیسم صورت می‌پذیرد (همانند مایسلی، همگن یا قطره ای) شروع می شود و ذرات پلیمری را تشکیل می‌دهند که این ذرات توسط مونومر متورم می‌شوند که این فرآیند از طریق نفوذ مونومر از قطرات مونومری صورت می‌پذیرد.

[۱] Compartmentalization

[۲] Grafting

[۳] Micelle

دانلود  رایگان فایل دموی این پایان نامه(فقط حاوی ده صفحه از صفحات پایان نامه با فرمت ورد):

تهیه لاستیک نیتریل به روش پلیمریزاسیون امولسیونی و بررسی خواص آن

 

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک زیر

 تهیه لاستیک نیتریل به روش پلیمریزاسیون امولسیونی و بررسی خواص آن