– افسردگی

در نقشه مغزی افراد دپرس نشونه های مختلفی دیده می شه که بعضی از آن ها عبارتند از: افزایش یا کاهش فوق العاده در فعالیت امواج بتا و آلفا در سراسر یا بخشی از مغز؛ کاهش یا افزایش موج دلتا؛ کاهش یا افزایش غیرطبیعی کوهرنس و… . به کار گیری نوروفیدبک باعث انجام اصلاحات در الگوی امواج مغزی افراد دپرس می شه. تغییر در اندازه سروتونین و نوراپینفرین که دو انتقال دهنده عصبی هستن از دلیلای بروز افسردگیه. نقل و انتقالات انتقال دهنده ها از مباحث مربوط به شیمی مغزه. نکته در اینجاست که تغییر در شیمی مغز به تغییر در امواج، و تغییر در امواج به تغییر در شیمی مغز می انجامد. بنابر این به کار گیری نوروفیدبک و اصلاح الگوی امواج مغزی دلیل ایجاد تعادل در نقل و انتقالات مواد شیمیایی مغز می شه (مون، ۲۰۰۵).

 

– عملکرد بهینه

نوروتراپی اهداف مختلفی داره:

– اثبات عملکرد سراسری مغز با افزایش توانایی مغز در تولید امواج مغزی جور واجور.

بهبود توانایی مغز واسه تغییر نرم و راحت از یک حالت ذهنی به حالت دیگه و حفظ اون حالت به اندازه نیاز.

بهبود کارکرد مغز در نواحی خاص مربوط به مشکلاتی که فرد در اون زمان تجربه می کند.

سال هاست که ورزشکاران، هنرمندان، مدیران و افراد نظامی، از نوروفیدبک واسه رسیدن به بالاترین سطوح عملکرد درمانی به کار گیری می کنن. پروتکل های آموزشی، تحریک فیزیولوژیکی، تمرکز و توجه، تعادل نیمکره های مغزی، آرامش و کارکرد اجرایی رو تحت اثر و آموزش قرار می بدن. نوروفیدبک یک تکنیک یادگیری و وسیله آموزشیه. مراجع از تغییراتی که طی آموزش بوجود اومده، آگاه می شه و قادر هستش تا روند پیشرفت خود رو در واسه رسیدن به توانایی های بالاتر مورد آزمایش و بررسی بذاره (مون ،۲۰۰۵).

آرامش

نوروفیدبک سازو کار اصلی که مغز به اون وسیله تحریک فیزیولوژیک رو کنترل می کند تحت کنترل درآورده و مکانیزم تحریک رو طبیعی می سازه. این روش صرف­نظر از دلیل افسردگی اثربخشه. درزمان درمان مراجع ممکنه فهمیده باشه که لازمه به کار گیری داروهای ضدافسردگی یا محرک رو کاهش بده که به هر حال باید از نظر دوز دارو درزمان درمان تحت نظر متخصص باشه (مون ،۲۰۰۵).

 

– درد طولانی

در مورد درد طولانی فرض بر اینه که آسیبی که در اول منشأ درد بوده درمان شده اما درد بازم باقیه و چه بسا بدتر شده. وقتی درد به مدت طولانی ادامه پیدا کند، آستانه درد ممکنه کاهش یافته و در نتیجه ادراک اون زیاد شه. یعنی مغز توجه بیشتری به احساس درد می کند. طولانی شدن مدت درد، آستانه مغز نسبت به درد رو پایین آورده و دلیل افزایش ادراک درد می شه. به کار گیری نوروفیدبک آستانه مغز نسبت به درد رو بالا برده و حتی به مقدار طبیعی می رساند و به این شکل دلیل کاهش ادراک درد می شه. حتی با وجود آسیب هم، تنظیم شدن دوباره آستانه درد در یک حد طبیعی، باعث بهتر شدن درد می شه. مغز با کمک نوروفیدبک آستانه درد رو از نو تنظیم می کند (ورنون، فریک و گریزلیر، ۲۰۰۴).

 

– صدمات مغزی کم

نتیجه های آسیب مغز کم شامل سردرد، بدن درد، حالت تهوع، گم گشتگی، افسردگی، خستگی بیش از اندازه، مشکلات بینایی، نقائص پردازش شنیداری، مشکلات خواب، وز وز گوش، تحریک پذیری و اضطراب و حتی تغییرات یا ناپایداری شخصیتی می باشه. در حالیکه هیچ نوع دارودرمانی مرسومی واسه این علائم وجود نداره، لیکن معمولاً به نوروفیدبک جواب می بدن. برابر با گزارش خود افراد تحت درمان تا ۸۰% بهبودی در علائم پیدا می شه. بازیابی هایی که مغز اینطوری بدست می بیاره اثر بلندمدت داره. به کار گیری این روش حتی سال ها بعد از آسیب هم به درد بخور هستش. بعضی بهبودها بعد از آسیب بصورت خودبخود مورد انتظار هستن لیکن نوروفیدبک مراحل رو سرعت می بخشه (هاموند،۲۰۰۶).

شخصیت

آموزش در مناطق خاص قشری که مربوط به کنترل تحریک فیزیولوژیک می شه صورت می گیرد. در مورد صدمات کم دلایل حاکی از اثر مثبت نوروفیدبک در کمک به بهتر شدن علائمی مثل: کاهش انرژی، سردرد و دردهای طولانی، گیجی و سرگیجه، مشکل حافظه، مشکل در تمرکز، اضطراب، افسردگی، تغییرات خلقی، مشکلات خواب و مشکلات ادراک بینایی می باشه. دلایل بالینی نشون دهنده اینه که به کار گیری نوروفیدبک حتی پس از اینکه بقیه درمان ها از پیشرفت باز می مثل، دلیل رسیدن به یافته های بیشتر می شه (مون، ۲۰۰۱).

 

– میگرن و سردردهای تنشی

میگرن یه سردرد بعضی وقتا به بعضی وقتا و همراه با حالت تهوع و استفراغه و از ۴ تا ۷۲ ساعت طول می­کشد. درد معمولا تو یه طرف سر و از پیشونی یا گیجگاه شروع شده و به دور و بر انتشار می­یابد. سردرد میگرنی بسیار شدید و ضعیف­کننده می­باشه. داروهای مورد به کار گیری در درمان میگرن، اون رو کنترل می­کنن اما خوب درمان نمی­کنن و مریض مجبور به به کار گیری دائمی از این داروهاست. میگرن یکی از مریضی­هاییه که به درمان نوروفیدبک خوب جواب می­بده چون که قرارداد­های درمانی بسیار مؤثری واسه اون ایجاد شده. بیشتر بیماران به ویژه اون­ها که سالیان طولانی از آن رنج برده­ان، از اثر نوروفیدبک و اندازه بهبودی خود شگفت­زده می­شن. به همین ترتیب سردردهای تنشی و اضطرابی هم خوب به درمان نوروفیدبک جواب می­بدن (مون، ۲۰۰۱).

 

– مشکل بیش­فعالی همراه با کمبود توجه[۱]

این مشکل در کودکی شروع می شه و با علائمی مثل بی قراری، بی توجهی، تکانشی بودن، نبود تمرکز در درس یا تکالیف، حواسپرتی و فعالیت زیاد و شلوغی همراهه. این مشکل می­تونه باعث افت کارکرد تحصیلی و نمرات بد در مدرسه، رابطه بد کودک با دور و بری ها و دوستان، عصبانیت کودک و ناتوانی ایشون در انجام تکالیف و وظایفش شه. درمان سنتی بیش­فعالی به کار گیری داروهای محرک (مثل ریتالین) می­باشه. این داروها تا وقتی که مصرف می­شن، تاثیردارن اما با قطع مصرف ممکنه مریضی برگشت کنه. هم اینکه به کار گیری صرف و دراز مدت از این داروها ممکنه مشکلات جانبی بر کودکان داشته باشه که می­توان به سردرد، تهوع، بی­خوابی و از همه مهمتر ایجاد معطلی در رشد کودک اشاره کرد. درمان نوروفیدبک هیچ کدوم از مشکلات گفته شده رو ایجاد نمی­کنه بلکه با مشکلات مثبتی مثل بهبود خلق کودک و کاهش خشونت همراهه. هم اینکه تاثیر درمان نوروفیدبک طولانیه و حتی بعد از تموم شدن درمان هم ماندگاره (مون ،۲۰۰۵).

کودکی-نام-تصویر

 

– مشکلات یادگیری

مشکلات یادگیری به ناتوانی­های کودک یا نوجوون در مهارت­های خوندن، نوشتن، صحبت، ریاضیات و استدلال، گفته می­شه. کودک تو یه یا چند مورد از این موارد، مهارت بسیار کمتری از همسالان خود داره. کودکان گرفتار به مشکل یادگیری ممکنه از طرف همسالان، معلمان و والدین خود سرزنش یا مسخره شن. هم اینکه این کودکان در مورد مشکل خود نمرات بسیار کمی در مدرسه می­گیرند و اعتماد به نفس و روحیه اونا هم شدیدا آسیب می­بیند. این کودکان ممکنه با مشکلات رفتاری به وجود اومده توسط مشکل خود هم درگیر باشن. درمان­های فعلی بر اساس آموزش هستن و بسیار طولانی می­باشن. هم اینکه نتیجه درمان­ها هم متوسط هستن. درمان نوروفیدبک در تایم کوتاهتری (۱۰ هفته)، بهبودی بسیار بیشتر و ماندگارتری در مشکل یادگیری و مشکلات رفتاری کودکان ایجاد می­کنه (مون، ۲۰۰۵).

 

– مشکلات اضطرابی

اضطراب یه حالت نگرانی و استرس ذهنیه که با علائم بدنی (مثل تعریق، ضربان قلب)، علائم فکری و شناختی (مثل خطر) و علائم رفتاری (مثل فرار از موقعیت) همراهه. اضطراب در حالتهای شدید و طولانی خود می­تونه بسیار ضعیف­کننده و آزاردهنده باشه. هم اینکه اضطراب در صورت نبود درمان می­تونه به مریضی­های دیگری مثل افسردگی، مشکلات حافظه و مریضی­های جسمی (مثل مریضی قلبی، گوارشی، سردردهای تنشی) منجر شه. الان درمان­های دارویی و رفتاری بسیاری واسه اضطراب ایجاد شدن که با عواقب خوبی همراه بوده­ان. درمان نوروفیدبک، علاوه بر اثرات درمانی بیشتر و سریعتر، مشکلات کمتری هم ایجاد می­کنه. هم اینکه این درمان حتی بر موارد بسیار شدید یا طولانی مریضی­های اضطرابی که با روش­های دیگه درمان نشده­ان، هم مؤثر می­باشه (بریکوا، تیموفر و موسلو، ۲۰۰۵).

 

– مشکلات حافظه و نبود تمرکز

مشکلات حافظه و نبود تمرکز در موقعیت­های جور واجور و اشکال متنوعی بروز می­کنن. این مشکلات ممکنه به وجود اومده توسط اضطراب و استرس در شرایط سخت (مثلاً کنکور) یا مشکلات مغزی مثل فراموشی باشه. مشکلات حافظه و نبود تمرکز به وجود اومده توسط استرس و اضطراب با به کار گیری نوروفیدبک به طور موثر و برگشت­ناپذیر درمان می­شن. این درمان حتی در افراد عادی هم باعث افزایش کارکرد و بازدهی اون­ها در کنکور، سخنرانی یا فعالیت­های اضطراب­زا یا نیازمند تمرکز بسیار می­شه. در مریضی­هایی مثل فراموشی، ام اس و… هم درمان نوروفیدبک می­تونه سیر پیشرفت مریضی رو تا چند سال به تاخیر بندازه و در صورت همراه شدن با دارودرمانی، با تقویت تاثیر دارو بهبودی بیشتری رو نصیب مریض کنه (لکومت[۴] و جوهل[۵] ، ۲۰۱۱).

 

– سکته مغزی

سکته مغزی بیشتر مشکل هایی رو در عملکرد مغزی به دنبال خود داره. نوروفیدبک علاوه بر کمک به بهتر شدن مشکلاتی که از سکته ناشی می شه، در برطرف کردن مشکلات ثانویه ای که بوجود می آید مثل اضطراب، افسردگی، تحریک پذیری، کسالت و… هم خوبه. نوروفیدبک باعث رسیدن به بازیابی بلندمدت کارکرد مغز می شه. بسیاری نتیجه های به وجود اومده توسط سکته در محل آسیب به وجود نمی آیند و مثل به نتیجه های ذکر شده در مورد MTBI هستن: مشکلات خواب، تحریک پذیری، تغییرات خلقی و افسردگی. این موارد زیادی زود به نوروفیدبک جواب می بدن بعضی مشکلات خاص که مربوط به سکته می شن مثل راه رفتن، گفتار و ضعف یک طرف بدن، زمان بیشتری واسه بازیابی می برند و حتی ممکنه بهبودی بطور کامل بدست نیاد. بعضی وقتا لازمه مراحل آموزش بطور بلندمدت ادامه پیدا کند تا مغز بتونه به مرور توانایی های قبلی خود رو بازیابد (لکومت و جوهل، ۲۰۱۱).

 

[۱]. ADHD

[۲]. Learning Disorders

[۳]. Anxiety Disorders

[۴]. Lecomte

[۵]. Juhel